Weike Wang: Chemistry

weikewangchemistry

Wat een prachtig boek is dit! Het gaat over een hoofdpersoon wiens naam we niet te horen krijgen. Ze werkt aan een PhD in de scheikunde en dat gaat eigenlijk niet zo erg goed. Zowel haar “lab mate” als haar vriend die ook in hetzelfde lab werkt krijgt meer voor elkaar dan zij.

Ik werd meteen gegrepen door de compacte stijl van Wang:

The lab mate is a solver of hard problems. Her desk is next to mine but is neater and more result-producing.

Het verhaal begint echter met een huwelijksaanzoek. De hoofdpersoon kan eigenlijk geen reden verzinnen om nee te zeggen, maar ze zegt ook geen ja. Haar vriend solliciteert bovendien naar allerlei volgende banen en wil graag dat ze met hem mee gaat, maar ook dat wil ze eigenlijk niet. Ze moet ook zelf succesvol zijn voor ze zich kan binden. Maar intussen is ze wel gestopt met die PhD.

Dat durft ze dan weer niet tegen haar ouders, Chinese immigranten, te vertellen. Haar vader heeft zelf heel hard gewerkt om een Amerikaans diploma te halen. Hij heeft ervaren hoe dat helpt om je leven op poten te krijgen. Voor de ouders is de PhD dus extreem belangrijk.

In dit boek zijn de bèta-kijk op de wereld, het losmaken van je ouders, het aangaan en vasthouden van een relatie en de rol van taal en cultuur sterk met elkaar verweven. Het wordt een heel mooi totaalbeeld van alle factoren die meespelen in het volwassen worden. Wat andere mensen verwachten, wat je van jezelf verwacht, hoe culturele en familiepatronen je ideeën vormen. Ze realiseert zich ook hoe moeilijk de verhuizing naar de VS voor haar moeder geweest moet zijn.

Ook taal speelt een grote rol. Wat als je in een andere taal denkt dan je ouders? Er komen veel Chinese spreekwoorden langs die een subtiel andere kijk op de dingen laten zien.

One morning, while putting on my sweater, I realize that I have forgotten how to say sweater in Chinese. I panic all morning until I find my way to a dictionary.
Your face, my mother said, is entirely Chinese, so it is a prerequisite that you speak your mother tongue. Also, you are my daughter.
But what you don’t speak often, you will eventually forget.
So I have started to talk to the dog in Chinese.
But the dog is having an identity crisis as well. There are times when he thinks he is a cat.

Heel mooi boek, grote aanrader.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s