Eva Meijer: Het vogelhuis

evameijerhetvogelhuis

Len Howard groeit op in een welgestelde familie in een huis op het platteland, waar ze door haar vader interesse krijgt in vogels. Ze vertrekt tegen de wens van haar familie in naar Londen, waar ze een baan krijgt als violist in een orkest. Maar ze blijft de vogels missen.

Uiteindelijk trekt ze zich terug in een huisje op het platteland, waar ze onderzoek gaat doen naar vogelgedrag. Daarvoor wil ze de vogels goed leren kennen, want het onderzoek naar gedrag van gevangen vogels in een steriel laboratorium zal nooit laten zien hoe vogels zich in vrijheid gedragen. Ze krijgt een sterke band met de vogels die om en in haar huis wonen.

Eva Meijer is Howard op het spoor gekomen bij een eerder onderzoek en heeft in dit boek een gefictionaliseerde versie van Howards leven geschreven. Het is een prachtig boek geworden, waarin je de liefde voor de vogels, meer soms dan voor de mensen, voelt, en je de eigenzinnigheid van een vrouw die niet de gebaande paden volgt (of kan volgen) kan meevoelen. Mooi ook hoe ze de vogels consequent met “iemand” aanduidt en “sommigen” schrijft als het over de vogels gaat, omdat het voor Howard echt personen zijn.

Begin april probeerde Ster een ander stel koolmezen, Dusty en Kruisje, weg te jagen uit haar deel van de tuin. Dusty en Kruisje waren al wat ouder, vorige jaren hadden ze een nest vooraan het pad, maar die plek was door anderen ingenomen. Er was ruimte genoeg in de tuin en ik begreep niet waarom Ster ze weg wilde hebben. Ze was heel vastberaden, maar dat was Dusty ook en toen ze Dusty wegjoeg terwijl zij al eieren had gelegd, besloot ik tussenbeide te komen – Dusty had net zoveel recht op de tuin als Ster. Ik joeg Ster steeds weg als ze in de buurt van Dusty’s nest kwam. Ster liet zich niet weerhouden, ze vermeed mij maar joeg Dusty dubbel zo hard weg als ik er niet was. Ze slaagde erin Dusty zo te ontmoedigen dat die haar nest verliet en een nieuwe plek zocht in de aangrenzende tuin. Het was heel vreemd om Ster zo fanatiek te zien; eerder kon ze de ruimte goed met anderen delen.
Eind mei kwamen haar eieren uit en toen begreep ik waarom ze Dusty weggejaagd had: het was een lange natte winter geweest en er was bij lange na niet voldoende voedsel voor twee nesten. Ik schaamde me, en ik begreep eindelijk dat de koolmezen beter weten wat goed voor ze is dan ik.

Advertenties

3 gedachten over “Eva Meijer: Het vogelhuis”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s