Maria Gripe: The glassblower’s children

mariagripetheglassblowerschildren

De Zweedse schrijfster Maria Gripe schreef enkele van mijn favoriete jeugdboeken, maar van haar kinderboeken (waarvan ook wel enkele in het Nederlands vertaald zijn) had ik er nog geen gelezen. The glassblower’s children is de Engelse vertaling van een boek uit 1964, een boek dat niet in het Nederlands verschenen is.

Waar in haar latere jeugdboeken de ontwikkeling van de hoofdpersonen centraal staat met hier en daar een bovennatuurlijk vleugje, is dit boek een echt sprookje. Het gaat over een glasblazer, zijn vrouw en twee kinderen Klas en Klara. Het gezin woont in een klein huisje en is arm, op de halfjaarlijkse markt verkoopt vader Albert zo weinig dat ze er geen overnachting kunnen betalen. Op die markt is ook een poppenkraam. Klara en haar moeder kijken daar regelmatig gefascineerd rond, vooral naar één speciale pop, al zullen ze die nooit kunnen kopen. Op een dag zijn de ouders druk in de kraam aan het werk en gaan de kinderen nog even naar de pop kijken. Daarna lijken ze van de aardbodem verdwenen. Het enige spoor dat ze vinden is de vrouw van de poppenkraam, die vertelt dat Klara de mooie pop gekocht heeft.

De rest van het verhaal gaat over waar de kinderen terechtgekomen zijn: een groot huis in een stad, waar wel al een stratenplan is en lantaarnpalen zijn, maar verder nog geen gebouwen. In het huis wonen de Lord en Lady, de Lord is rijk en willigt alle wensen in. Tot de Lady nog maar één ding wil: een wens mogen houden. De stad staat op een eiland in de rivier van vergeten herinneringen, en de kinderen weten dan ook niets meer van hun eerdere leven.

Sprookjesthema’s als hekserij en magische krachten vormen de kern van het verhaal, zo is er een vogel die met één oog alleen het kwade en met het andere oog alleen het goede kan zien, en zijn diepgang kwijtraakt als hij het “kwade” oog verliest. Maar ook qua stijl en illustraties (van Gripes echtgenoot Harald Gripe) past het duidelijk in het genre sprookjes en fantasie.

Het voelt voor mij overigens erg raar om een duidelijk Scandinavisch boek te lezen in het Engels. Voor mijn gevoel past Nederlands daar beter bij, al is dat misschien niet terecht maar gewoon wat ik gewend ben.

Dit boek spreekt mij minder aan dan de jeugdboeken die Gripe voor jongeren schreef, maar ik vond het wel heel leuk om ook deze kant van Gripes werk eens te zien. Ik verheug me al op het schrijven van een stukje over die andere boeken, dus binnenkort kun je hier vast meer lezen over de volwassener kant van Gripes werk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s