Nova Jacobs: The last equation of Isaac Severy

novajacobsthelastequationofisaacsevery

Een roman over de mysterieuze dood van een wiskundige, zijn geadopteerde kleindochter die een boekhandel runt en een zoektocht naar wat er gebeurd is aan de hand van een raadselachtige brief: als ik dat lees op de achterflap van een boek word ik toch even sceptisch. Klinkt leuk, maar is het niet te cliché?

Dan is voor mij de doorslaggevende factor uiteindelijk niet of het verhaal al dan niet heel origineel is, maar voornamelijk hoe het boek geschreven is en of de personages overtuigend worden neergezet. En hoe er over wiskunde gesproken wordt, natuurlijk.

En dat zit in dit boek wel goed. Ja, de verhaallijn is die van de meeste detective-achtige boeken, en dan zonder een echt thriller-element en zonder dat het echt spannend werd. Maar het leukst vond ik hoe de betreffende familie met alle gecompliceerde verhoudingen van dien werd neergezet. De grootvader, de wiskundige Isaac (die gaat dus dood aan het begin van het boek), zijn eveneens briljante kinderen Philip (ook wiskundige), Paige (politiek statisticus) en Tom (die nu al een tijd in de gevangenis zit) en hun kinderen, partners en affaires. En ook Alex duikt op, de volwassen zoon van Paige, van wie iedereen tot voor kort dacht dat het een dochter was.

Hoofdpersoon Hazel en haar broer Gregory zijn geadopteerd. In eerste instantie kwamen ze als pleegkinderen bij Tom en zijn vrouw terecht, maar toen Tom de gevangenis in moest zijn ze opgenomen door Isaac en Lily, waar ze wel echt een thuis hebben gevonden.

Philip en Jane hebben drie kinderen, puberende tweelingzoons en een oudere dochter die kunstenares is en al vroeg een kind kreeg, Drew. Philip is teleurgesteld dat zijn nageslacht maar weinig van de intelligentie van Jane en van zijn eigen familie geërfd lijkt te hebben. Die dynamiek is interessant. Philip zoekt zelf nog steeds erkenning van zijn briljante vader, maar vindt het moeilijk om die erkenning aan zijn eigen dochter te geven. En zij worstelt weer met de opvoeding van de wel extreem slimme en in bijzondere zaken geïnteresseerde Drew.

Wat betreft de wiskunde: de zoektocht in het boek draait om een ontdekking van Isaac die hij niet in de verkeerde handen wil laten vallen. Daarom stuurt hij op een cryptische manier Hazel op pad om die vergelijking te redden en bij de juiste persoon te bezorgen. Maar bestaat die vergelijking wel?

De wiskunde en de wetenschappelijke wereld vond ik goed beschreven. Er komen veel bekende voorbeelden langs, maar die zijn allemaal goed en op een logische manier in het verhaal verweven. Ook de rivaliteit van wetenschappers onderling, onzekerheden, de onderlinge grapjes, kortom: de universiteit als werkomgeving en de omgang tussen de wetenschappers zijn goed neergezet. De vergelijking waar het allemaal om draait is dan weer echt niet waarschijnlijk.

Op de detectivelijn (de verhaallijn over Gregory was wel een beetje over the top in combinatie met de rest van het boek) en de realiteit van de wiskundige ontdekking is wel wat af te dingen. Maar toch heb ik dit boek met veel plezier gelezen vanwege de familieperikelen, Philip en zijn collega’s op de universiteit en het personage Hazel dat ik leuk vond. Gewoon een lekker leesboek!

The five-year old looked up. “Did you know that the albatross has the widest wingspan of any bird there is?”
“Really? I had no idea.”
“Yeah. No one does.”
While Drew flipped through her book for more bird facts, Sybil appeared and gave Hazel a sideways embrace. “My little bug isn’t bothering you, is she?”
“Oh, no. I’m getting a much-needed ornithology lesson.”
“Birds are her big thing right now, and plants. She’s already identified all the plants in our backyard. She’s bored with them now, of course.”
Drew peered up at her mother. “Did she say ornithology?”
“No, honey. She didn’t.”
Drew bounced toward Hazel. “But you did, didn’t you?”
Hazel looked to Sybil, who grimaced.
“Ornithology is the study of birds!” Drew announced.
“Drew, please. Not now —” pleaded her mother.
“Orology is the study of mountains. Orthopterology is the study of crickets and grasshoppers!”
“Oh, God,” Sybil said, running a hand through her hair. “She’s memorized all of the `ologies’ in alphabetical order. When she reaches zoology, she starts all over again. There are hundreds of them. Hundreds…” She broke off, exasperated.
“Well, I’m feeling very inadequate,” Hazel said.
“Osteology!” Drew sang. “The study of bones.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s