Holly Bourne: How do you like me now?

hollybournehowdoyoulikemenow

Ik verwachtte veel van dit boek, ik vond Bournes Spinster Club trilogie fantastisch, en ook It only happens in the movies vond ik heel goed. Ook dit boek is fijn geschreven en leest lekker weg. Maar toch viel het me tegen.

How do you like me now? is Bournes eerste boek dat voor volwassenen geschreven is. Het gaat over Tori Bailey, vooraan in de dertig, bestseller-auteur en rolmodel voor veel jonge vrouwen. Ze heeft een jaar of vijf geleden een boek geschreven over de zoektocht naar zichzelf, maar wel met ironie, want ze kwam erachter dat ze die zoektocht naar zichzelf op precies dezelfde manier aanpakte als alle andere jonge mensen die zichzelf willen vinden. En precies op het moment dat ze – bovenop een berg – besloot dat ze het allemaal op haar eigen manier ging doen, liep als een wonder een geweldige man die bergtop op.

Haar verhaal is een grote hit geworden, ze heeft heel veel volgers op alle social media kanalen en doet haar uiterste best om daar de juiste balans te vinden tussen eigenzinnig en sociaal acceptabel (dus met een rafelrandje om te laten zien dat ze het allemaal niet zo serieus neemt, maar ook: precies de juiste make-up, kleren, workouts, uitjes en alleen foto’s waar ze goed opstaat). En dat alles zonder te opschepperig over te komen, al is dat eigenlijk wel wat ze doet. Tori moet van zichzelf het perfecte leven hebben. En van de buitenkant is dat ook zo: fantastische carrière, perfecte vriend.

Alleen, ze is niet gelukkig. Om haar heen gaat iedereen trouwen en krijgt iedereen kinderen. Maar Tom wil niet trouwen en over kinderen krijgen wil hij het al helemaal niet hebben. Elke poging van Tori in die richting wordt denigrerend afgedaan met opmerkingen die haar belachelijk en labiel laten lijken. Bovendien raakt hij haar nauwelijks aan en lijkt hij haar niet eens meer aardig te vinden. Tori doet haar best om het hem naar de zin te maken.

Het thema van het boek is vooral die dynamiek in de wat ongelijkwaardige relatie tussen Tori en Tom. Als Tori eindelijk durft te zeggen dat ze een baby wil (al weet ze dat nog helemaal niet zeker) doet Tom dat af met: ik wist wel dat dit zou gebeuren nu je beste vriendin een baby heeft. Die Tom is duidelijk een foute man die zelf nergens verantwoordelijkheid voor neemt, zelfs niet voor het afbreken van de relatie.

Maar ik vond Tori eigenlijk ook niet zo sympathiek. Ik had grote moeite om me in haar in te leven. Ik vond haar een beetje over de top en irritant. Ze wil fantastisch gevonden worden door haar fans, maar ziet die fans eigenlijk als dertien in een dozijn die allemaal hetzelfde zeggen en reageren, en zelf blijkt te geen haar beter als ze haar eigen idool ontmoet. Bovendien gaat haar imago over zelfbewustzijn en feminisme, maar maakt ze zich de hele dag druk over hoe ze er uitziet, dat ze rimpels krijgt, hoe ze minder kan eten, hoeveel likes ze heeft gekregen en waarom Tom geen seks meer met haar wil. Ze denkt non-conformistische dingen als: “There are endless likes and endless comments as everyone dutifully validates people making socially-acceptable decisions at the socially-acceptable age to make them.” En al die trouwerijen waar ze heen moet ziet ze als wat mensen nou eenmaal doen met de partner die ze toevallig hebben als ze dertig zijn: “Turning thirty is like playing musical chairs. The music stops, and everyone just marries whoever they happen to be sitting on.” (Dat vind ik overigens een grappige quote, humor heeft het boek hier en daar wel.) Maar ze is wel jaloers op al die likes. En ze wil graag trouwen, of misschien eerder: ze wil graag dat Tom met haar wil trouwen.

Nou weet ik wel dat iedereen niet altijd consequent en congruent is, maar ik vond dat bij Tori een beetje overdreven zo. En ik snap wel dat je gevangen kunt zitten in een relatie, in patronen, in afhankelijkheid. Maar op de een of andere manier kon ik niet goed meevoelen waarom ze niet direct heel hard wegrende van die Tom en waarom ze zich niet met wat interessantere dingen ging bezighouden dan haar imago. Op de een of andere manier lijken de personages in Bournes young adult boeken volwassener en verstandiger dan Tori. En romanpersonages hoeven natuurlijk helemaal niet altijd sympathiek te zijn om een boek goed te maken. Maar om echt mee te kunnen leven met iemand in een lastige situatie werkt dat voor mij wel beter.

Advertenties

Een gedachte over “Holly Bourne: How do you like me now?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s