Veronica Henry: How to find love in a bookshop

veronicahenryhowtofindloveinabookshop

Ik houd van literatuur lezen, maar als het heel druk is op mijn werk (zoals nu, wat je ook wel kunt zien aan mijn blogfrequentie de laatste weken) vind ik ook een makkelijk boek wel fijn. Meestal lees ik dan kinderboeken of detectives, maar nu begon ik tussen het nakijken van grote stapels lesplannen door aan How to find love in a bookshop.

Sowieso vind ik boeken over boeken en boekwinkels vaak leuk. In dit boek neemt hoofdpersoon Emilia de boekhandel van haar vader over, die net overleden is. Die boekwinkel staat in een idyllisch dorpje en het oog van de lokale gladde projectontwikkelaar is ook op dit pand gevallen. (Dat doet een belletje rinkelen, want dat lijkt op de film You’ve got mail die inderdaad ongeveer in dezelfde categorie valt als dit boek.) Emilia, die tot voor kort in het buitenland woonde, leert de inwoners van het dorp beter kennen, blijkt net zo’n warme persoonlijkheid te zijn als haar vader, en krijgt allerlei tegenslagen over zich heen. Het is onduidelijk of de boekwinkel wel open kan blijven, want haar vader hield zich meer met boeken en mensen bezig dan met geld verdienen.

De sfeer in het dorpje is warm. Er lopen verhaallijnen over verschillende bewoners door het boek. Over June, die vroeger een affaire had met de beroemde acteur die nu een lezing komt geven in de boekwinkel. Bea, die thuisblijfmoeder is geworden en het ideale leven uit de vrouwenbladen waar ze eerst voor werkte leeft maar dat werk mist en zich verveelt. Sarah, die stiekem een relatie had met Emilia’s vader en hem erg mist. Jackson, die met niet al te beste motieven de boekwinkel in stapt maar uiteindelijk door hem voor te lezen de relatie met zijn zoontje weet te verbeteren.

Al met al was dit een perfect boek voor een zaterdagavond tussen het nakijkwerk door, over mensen en boeken en mensen die van boeken houden of dat gaan doen. De sfeer is warm en gezellig, het gaat over de liefde, muziek en eten. Het dorp doet een klein beetje denken aan Three Pines, het dorpje in de detectives van Louise Penny (maar dan zonder dat er steeds mensen vermoord worden). Zeker als het dan bijna Kerstmis is en de sneeuw begint te vallen. Een lekker feelgood-verhaal.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s