Salley Vickers: The librarian

salleyvickersthelibrarian

Een boek over het belang van boeken, dat spreekt mij natuurlijk wel aan. Het verhaal gaat over Sylvia Blackwell en het speelt in 1958. Sylvia is een jonge vrouw met een nieuwe baan: ze wordt de bibliothecaresse op de jeugdafdeling van de bibliotheek in East Mole, een plaats die ze nog helemaal niet kent.

Ze huurt een wat bouwvallig huisje en ontmoet al snel de buren van twee huizen verderop: de jongen Sam en zijn twee zusjes, een bijdehante tweeling (Jem en Pam) die het fantastisch vinden dat ze Sylvia bij haar voornaam mogen aanspreken en hun best doen zoveel mogelijk verwarring te scheppen over wie wie is. De kinderafdeling is wat verwaarloosd en ze probeert de afdeling nieuw leven in te blazen en zoveel mogelijk kinderen naar binnen te krijgen. Daarvoor komt ze ook terecht op de lokale school waar ze al snel bevriend raakt met een van de juffen.

Naast Sam komen ook Marigold, de dochter van de huisarts, en Lizzy, kleindochter van haar verhuurster, veel bij haar over de vloer. Ze oefent met Lizzy voor haar schoolexamen en daar slaagt ze voor, hoewel dat eigenlijk niet in de lijn der verwachtingen lag. Daar bouwt ze veel goodwill mee op bij Lizzy’s ouders. Sylvia’s relatief vrije houding valt echter niet bij iedereen even goed: ze krijgt gedoe met haar baas, met de buurman die toevallig ook in de bibliotheekcommissie zit, met allerlei dames als er steeds meer geruchten de ronde doen. Ze heeft een affaire met Hugh, de vader van Marigold, en daar beginnen steeds meer mensen lucht van te krijgen.

Het boek schetst een uitgebreid beeld van het leven in een dorp eind jaren 50, de moraal die toen heerste, de vooroordelen, klassenscheidingen, kinderen die al vroeg werden afgeschreven op school. Ik wilde steeds wel weten hoe het verder ging, maar het verhaal was naar mijn smaak soms iets te uitgebreid, er werd wel erg veel expliciet gemaakt.

Dat gebeurde helemaal aan het eind: toen ik dacht dat het verhaal nu wel afgelopen was (op blz. 336) begon opeens deel 2, dat in onze eigen tijd speelt, over heel andere mensen lijkt te gaan, maar in feite alleen bedoeld is om alle losse eindjes van het eerste deel netjes af te ronden. Dat was voor mij niet zo nodig. Lizzy komt na lang weg te zijn geweest terug in East Mole om een lezing te geven omdat de bibliotheek dreigt te sluiten, komt weer in contact met Sam, en in de gesprekken die ze voeren komen we precies te weten hoe de levens van alle personages verder zijn gegaan. Zonder dat deel had ik het boek beter gevonden.

Wat ik wel leuk vond aan het boek was het tijdsbeeld en natuurlijk de liefde voor boeken en verhalen die mensen verbindt en ontwikkelt, en verder laat kijken dan hun eigen dagelijkse leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s