Philippa Pearce: Tom’s midnight garden

philippapearcetomsmidnightgarden

Ik weet niet waarom ik dit boek gemist heb als kind, want toen bestond het ook al (het komt uit 1958) en het is ook in het Nederlands vertaald. Maar ik had nog nooit van deze auteur gehoord tot ik The librarian van Salley Vickers las, waar dit boek een belangrijke rol in speelt.

Na die aanbeveling heb ik het gekocht en ben ik het gaan lezen, en daar ben ik blij om. Het boek gaat over Tom Long, die bij zijn oom en tante moet gaan logeren en niet met anderen in aanraking mag komen omdat zijn broer Peter de mazelen heeft. Tom vindt dat vreselijk: het is bijna zomervakantie en hij had zich zo verheugd op het spelen in de tuin, waar hij met Peter een boomhut wilde gaan bouwen. Zijn oom en tante wonen in een appartement in een gebouw zonder tuin en verder is het leven daar voor een kind ook niet bijster interessant, dus hij gaat er met tegenzin naar toe.

Beneden in de hal van het gebouw staat een grote klok die op elk uur een aantal slagen produceert dat meestal niet overeenkomt met het daadwerkelijke tijdstip. Toms oom ergert zich daaraan, maar de klok is eigendom van de huisbaas, de oude mevrouw Bartholomew, die in het appartement helemaal boven in het gebouw woont, en hij wil haar niet voor het hoofd stoten.

Tom kan steeds niet slapen ’s nachts. Zijn oom en tante sturen hem vroeg naar bed, maar omdat hij niet zoveel doet overdag is hij dan nog helemaal niet moe. Op een nacht ligt hij wakker en hoort hij dat de klok dertien slagen slaat. Dat is gek! Want dat een klok een ander aantal slagen slaat is al raar, maar dertien slagen slaan zou een klok helemaal niet moeten kunnen. Hij sluipt naar beneden om naar de klok te kijken, en doet de achterdeur open voor het maanlicht. En dan ziet hij iets fantastisch: achter het huis ligt een heel grote, mooie tuin, om heerlijk in te spelen! Maar waarom hebben zijn oom en tante dan tegen hem gelogen?

Tom gaat op ontdekkingstocht in de tuin, ook in latere nachten. Hij ontmoet het meisje Hatty, zij woont in hetzelfde huis als dat van zijn oom en tante, maar dan met andere mensen en spullen erin. Ze leert hem alle geheimen van de tuin kennen. Maar Tom begrijpt toch ook niet helemaal wat er aan de hand is: Hatty lijkt de enige die hem kan zien, de seizoenen wisselen per nacht, Hatty lijkt soms opeens veel ouder geworden. Maar hij vindt het fantastisch in die tuin, overdag droomt hij daar verder over en probeert hij het raadsel van de tijd op te lossen. Tot dan toch echt de brief van zijn ouders komt dat hij niet langer meer mag blijven en naar huis moet komen.

Een heerlijk kinderboek, vol geheimzinnigheden en tijdsprongen, over het verlangen naar een speelkameraadje, buiten zijn. Het lijkt in thema (een eenzaam kind in een oud, verbouwd huis, vroegere gebeurtenissen in dat huis die doorspelen in het nu) een beetje op Agnes Cecilia van Maria Gripe, al is dat meer een jeugdboek en worden daarin de karakters en gebeurtenissen psychologisch veel meer uitgediept.

Tom’s midnight garden is een aanrader voor iedereen die van verhalen met meerdere tijdlijnen en verbindingen daartussen houdt, ik heb het met veel plezier gelezen.

3 gedachten over “Philippa Pearce: Tom’s midnight garden”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s