Eva Meijer: Voorwaarts

evameijervoorwaarts

De nieuwe roman van Eva Meijer, die ben ik natuurlijk meteen gaan kopen! Ik was ontzettend onder de indruk van Het vogelhuis en ook haar andere romans vond ik goed.

In Voorwaarts lezen we twee verhalen: het eerste deel is het dagboek uit 1924 van Sophie Kaïzowski, van het jaar waarin ze met een groepje anarchisten een alternatieve manier van leven begint in een boerderij, nadat ze uit Parijs zijn vertrokken. Ze verbouwen hun eigen eten, eten veganistisch, praktiseren nudisme. In het tweede deel lezen we over Sam, die het dagboek van Sophie gelezen heeft en nu ook een commune wil beginnen. Die kans is er ook, want vriendin Eline heeft een oom die nog een boerderijtje heeft leegstaan ergens. Ze trekken erheen, twee stellen en een hond. Sam kan daar mooi aan de scriptie werken en bloggen, Eline gaat haar bedrijfje uitbouwen met rouwweekenden. Haar vriend Thomas begint zich echter een beetje te vervelen, hij heeft niet iets duidelijks om daar zelf te ondernemen naast het opknappen van het huis.

Veel thema’s die Meijer belangrijk vindt keren terug. De wereld willen veranderen, dieren, activisme. In dit boek spelen ook relaties, homoseksualiteit en gender een belangrijke rol. En de conflicten die onvermijdelijk opspelen als sterke persoonlijkheden met eigen meningen, behoefte aan autonomie en anarchistische denkbeelden proberen samen te leven. Die conflicten zien we in beide leefgemeenschappen terug. En wat vrijheid is: je kunt in het klein samen proberen iets op te bouwen, maar een land als Nederland is te groot om samen wetten te maken.

Ook de natuur speelt weer een grote rol, als je zelfvoorzienend wil leven is zelf eten verbouwen belangrijk. De boerderijen staan beide op het platteland, waar het weer en de seizoenen de gang van zaken meer bepalen dan in de stad. Het gaat ook over de behoefte die sommigen meer dan anderen hebben om weer naar de stad te gaan, de mensen, de contacten, drukte, kunst. Ook het thema zelfmoord, dat Meijer ook al aanpakte in Het schuwste dier, keert terug: Sams zus heeft tien jaar geleden zelfmoord gepleegd.

In het verhaal van Sophie lezen we dat de dorpsgemeenschap hen maar rare mensen vindt, ze worden met een scheef oog aangekeken, ook al doen ze wel hun best contact te leggen. Bij Sam komen bij de housewarming alle vrienden en familie op bezoek, ze worden gesteund, organiseren dingen, zoals een actie om het kappen van een bos in de buurt tegen te gaan. Ze staan meer in de wereld, en het voelt eigenlijk meteen al als een tijdelijke situatie, want als de boerderij verkocht wordt moeten ze eruit, en als de scriptie af is stopt de toelage.

Het tweede deel van het boek sprak me meer aan dan het eerste, misschien omdat het meer in deze tijd speelt, maar ook door de stijl. Beide delen zijn geschreven in de eerste persoon, maar het eerste deel in dagboekvorm, waardoor de gebeurtenissen al gebeurd en gefilterd zijn. In het tweede deel zitten we Sam meer op de huid.

Het is knap hoe Meijer haar kijk op de wereld in elk boek opnieuw overtuigend tot uiting weet te brengen in verhalen over allerlei verschillende mensen. Het is mooi hoe ze de natuur en dieren, idealen, relaties beschrijft. Haar boeken gaan over echte en serieuze zaken, maar haar beschrijvingen zijn steeds concreet en precies en zintuiglijk, waardoor het boek ook rust uitstraalt.

Een gedachte over “Eva Meijer: Voorwaarts”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s