Jan Terlouw: De kloof

janterlouwdekloof

De Kloof was altijd een van mijn favoriete kinderboeken en ik heb het vroeger meerdere keren gelezen, ik vond het ook Terlouws beste boek. Maar toen ik een paar jaar geleden Koning van Katoren herlas, bleek de moraliteit er zo duimendik bovenop te liggen dat het me een beetje irriteerde, en ik werd bang dat ook De kloof bij herlezing zou tegenvallen. Maar op een slome zondagmiddag besloot ik het toch maar te proberen.

Gelukkig greep het boek me opnieuw. Het gaat over Ginder, die met zijn moeder in Bergen woont. Vroeger heette zijn land Berg en Dal, maar vijfenveertig jaar geleden is er op een nacht een grote aardbeving geweest en daarbij is een kloof ontstaan die het land in tweeën heeft gespleten. Letterlijk, dus, maar ook figuurlijk. Vliegtuigen zijn er niet en een brug bouwen is onmogelijk omdat de kloof zo breed is. Aan de ene kant kun je er niet omheen vanwege een hooggebergte, aan de andere kant wel, maar dan moet je veertien dagen op de rug van een kameel door de woestijn. Omdat de universiteiten en dergelijke allemaal in Bergen liggen, heeft Bergen zich veel beter ontwikkeld dan Dal.

Ginder heeft net zijn eindexamen gehaald en omdat hij nog niet weet wat hij wil gaan doen, gaat hij op reis naar Dal. Daar woont zijn vader, die hij al jaren niet gezien heeft. Onderweg ontmoet hij allerlei mensen, maar de belangrijkste persoon die hij ontmoet is Barbara, de dochter van een man die in zijn reisgezelschap zat. Barbara’s moeder is kort geleden verongelukt, haar vader heeft ze jaren niet gezien omdat hij in Bergen aan het werk was in een bedrijf om te controleren dat de kostbare materialen uit Dal alleen gebruikt worden voor het ontwikkelen van een brug.

Ginder en Barbara worden verliefd op elkaar. Maar er gebeuren wel heel vreemde dingen: Barbara’s vader is steeds maar aan het werk en lijkt weinig aandacht voor de mensen om hem heen te hebben, dichter Joren Verloren die Ginder op de heenweg ook ontmoette duikt op onverwachte momenten op met rare verhalen, en op een dag wordt Ginder zelfs bijna de kloof in gegooid door een man die hij helemaal niet kent. En op de terugreis naar Bergen, weer in gezelschap van Barbara’s vader, gedraagt die zich ook vreemd.

En dan is er ook nog een schrift van Ginders overleden grootmoeder dat ze hem had nagelaten, maar waarvan slechts enkele fragmenten over zijn omdat zijn moeder alle spullen zo snel mogelijk had weggedaan. Maar daar staan woorden in die verwijzen naar de verdwijning van Doeve Bouwmeester, een briljant ingenieur die hard werkte aan het ontwerpen van een brug, maar die vijfentwintig jaar geleden verdwenen is.

Kortom: er zijn veel raadselachtige gebeurtenissen om op te lossen. Daardoor leest het boek als een detective, en dat is een genre dat ik wel waardeer. Terlouws schets van de samenlevingen in Bergen en Dal en hoe subtiele krachten in de politiek en het bedrijfsleven opereren om ongemerkt hun eigen geheime agenda voor elkaar te krijgen is knap beschreven op een niveau dat geschikt is voor jonge mensen. Dus die moraal is ook in dit boek wel aanwezig, maar hier is het meer politieke bewustwording: ook bínnen de wet kunnen mensen verwerpelijke dingen doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s