Lucy Mangan: Bookworm

lucymanganbookworm

Lucy Mangan is al haar hele leven een boekenworm. Ze beschrijft in dit boek haar jeugd, die ze inderdaad voornamelijk met haar neus in een boek doorgebracht lijkt te hebben. Terwijl haar zus lekker dingen uit elkaar aan het halen was en aan het onderzoeken was hoe alles werkt, zat Lucy met een boek in een stoel (omdat ze wel verplicht deel moest uitmaken van het gezinsleven had haar moeder haar verboden zich terug te trekken op haar kamer). Zelfs op feestjes trok ze zich als het even kon terug om ergens rustig te lezen.

Zo extreem was het bij mij niet, maar ook ik las ook toen ik jong was al graag. En net als Mangan las ik alles. De verantwoorde kinderboeken van Tonke Dragt, Thea Beckman, Jan Terlouw, enz. enz., maar net zo goed alle series meisjesboeken van Anneke Bloemen tot Marjoleintje en Floortje tot de babysittersclub, spannende oorlogsverhalen, detectives, Enid Blytons.

Mangan beschrijft de boeken die ze in haar jeugd las en welke indruk die op haar maakten: waar ze door gegrepen werd, wat haar zo bang maakte dat ze het boek niet mee naar huis wilde nemen maar alleen stukjes in de bieb las, van wie ze het kreeg (vaak van haar vader, veel uit de bibliotheek, soms zelf gekocht), welke gewilde boeken onvindbaar waren.

Dat herken ik: als ik eenmaal een leuk boek gelezen had, probeerde ik alle andere boeken van zo’n schrijver ook te lezen (dat doe ik nog steeds wel trouwens, maar wel wat meer gedoseerd en met meer afwisseling ertussen nu).

Wat me vooral steeds weer opvalt is dat Mangan, omdat ze in Engeland woont, een heel andere kinderboekencanon kent dan ik. En dat voelt best gek, want al die mooie Nederlandse en Duitse en scandinavische boeken die ik veel gelezen heb, komen helemaal niet voor in haar lezersleven. Er komen natuurlijk wel bekende boeken langs, maar veel verder dan Alice in Wonderland, De geheime tuin, Enid Blyton en Roald Dahl kwam ik niet, al beschrijft ze ook Tom’s midnight garden en Z for Zachariah die ik pas kort geleden las.

De stukjes die gaan over boeken en hele series die ik niet ken zijn daardoor soms wat saai. Wat wel leuk is, is hoe ze die boeken vergelijkt, de patronen in bijvoorbeeld al die kostschoolboeken benoemt, en ook hoe de ontwikkeling van het kinderboek door de tijden heen hier en daar ter sprake komt. Wat ik ook goed vind, is hoe ze met haar eigen ervaringen laat zien dat ook een kinderboek dat echt niet zo literair verantwoord is kinderen tóch iets kan brengen in hun ontwikkeling: je kunt niet van tevoren voorspellen wat een kind uit een boek haalt.

Bovendien schrijft Mangan wel lekker en heeft ze humor, al gebruikt ze de overdrijving naar mijn smaak soms wel wat te vaak. Maar het is een gezellig boek over een boekenworm en de rol die boeken speelden in haar jeugd, de relaties binnen het gezin waar ze in opgroeide en de teleurstelling dat haar zoon vooralsnog geen echte boekenworm lijkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s