Nicolien Mizee: De halfbroer

nicolienmizeedehalfbroer

De halfbroer is een beetje een apart boek in de zin dat er maar weinig grote lijn of plot in zit. Er komt wel een familiegeheim in voor, maar eigenlijk zag iedereen in die familie dat al wel aankomen, en zodra je je als lezer afvraagt hoe het zou zitten, merk je de titel van het boek weer op. Dus dat is niet waar dit boek zijn spanning van moet hebben.

Waar gaat het dan wel om? Tijdens het lezen heb ik me dat niet echt afgevraagd: ik wilde steeds weten hoe het verder ging met hoofdpersoon Marly Sanders. Ik vermaakte me met de beschrijvingen van alle relaties en de personages om haar heen. Er zijn drie dingen die plotseling grote invloed hebben op Marly’s leven: haar moeder met wie ze al drie jaar geen contact had belt opeens op alsof er nooit iets is gebeurd omdat ze hulp nodig heeft voor vader, ze wordt gevraagd een erudiete man te interviewen terwijl ze daar veel te weinig kennis voor heeft volgens haarzelf, en ze krijgt een relatie met een leuke man terwijl ze “van oorsprong” (zoals een vriendin dat noemt in het boek) toch lesbisch was en wil uiteindelijk zelfs met hem gaan trouwen. Al die dingen ontwikkelen zich, worden besproken, vooral met zus Victoria, maar ook met vriendinnen, de buren en andere familieleden.

Dit is het vierde boek van Mizee dat ik las, eerder las ik de verzameling columns Schrijfles, de detective Moord op de moestuin en de roman Voor God en de Sociale Dienst. Bij Moord op de moestuin ging het uiteraard wel om de plot. Wat me bij de andere romans tot nu toe opvalt is dat ze wel als fictie gepresenteerd worden, maar in feite lijken de hoofdpersonen steeds zoveel op elkaar en op Mizee zelf zoals ze in Schrijfles overkomt, dat ik vooral het gevoel krijg Mizee steeds beter te leren kennen.

Daar doet Mizee ook niet geheimzinnig over, zoals blijkt uit deze scène na een lezing van Marly in de bibliotheek waar een andere schrijver haar oud-docent aardrijkskunde bleek en haar moeder dat ook zag:

“Dat was meneer Boerjan!” giechelde ze. “Ik herkende hem direct!”
“Mijn moeder,” zei ik, met een verklarend handgebaar.
“Ik ben de moeder zonder mes,” zei mijn moeder en gaf Monica een hand.

(Een andere roman van Mizee die ik nog niet gelezen heb, waarin de moeder van de hoofdpersoon er niet bijster florissant van af komt, heet Toen kwam moeder met een mes.)

Dat vind ik overigens niet vervelend: het is interessant om over een niet-conventionele vrouw te lezen die slim en leuk is maar toch moeite heeft dingen voor elkaar te krijgen in het leven (überhaupt werken in Voor God en de Sociale Dienst, financieel rondkomen en het interview waar ze zo enorm tegenop ziet in De halfbroer). Er zit veel onderkoelde humor in de beschrijvingen en situaties.

Ik kijk dan ook erg uit naar het volgende boek dat ik van Mizee wil gaan lezen: De kennismaking. Dat is echt autobiografisch, het bevat de faxen die Mizee stuurde aan haar oud-docent scenarioschrijven. En ook dat thema kwam al voor in Voor God en de Sociale Dienst, dus ik verwacht dat de brieven van Mizee als Mizee zelf minstens zo interessant zullen zijn als haar romans.

2 gedachten over “Nicolien Mizee: De halfbroer”

  1. Ik heb een (al wat ouder) interview van Mieke van der Weij met Nicolien op Youtube zitten kijken en als ik nu een boek van haar lees dan hoor ik haar zelf. De schrijver Mizee lijkt volledig samen te vallen met de persoon Mizee.
    Ik heb de Faxen aan Ger ook al klaar staan op de Reader. Ik zag dat er net een derde deel van is uitgekomen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s