Ellen Raskin: The Westing game

ellenraskinthewestinggame

Net als Tom’s midnight garden is dit een klassieker die ik in mijn jeugd gemist heb, al is dat bij The Westing game wat minder verwonderlijk omdat daar voor zover ik kan zien geen Nederlandse vertaling van verschenen is (maar als ik me vergis hoor ik het graag). Het boek stamt uit 1978.

Ellen Raskin heeft vier kinderboeken geschreven en een heleboel boeken geïllustreerd. Ook voor dit eigen boek ontwierp ze het uiterlijk tot in detail, achterin de editie die ik heb staan verschillende ontwerpen die ze hiervoor maakte.

Het verhaal gaat over een groep mensen die allemaal een brief krijgen waarin hen een appartement in een nieuw gebouw te huur wordt aangeboden. Op wonderlijke wijze passen de appartementen precies bij die mensen, dus ze gaan allemaal op het aanbod in. Het complex ligt aan Lake Michigan, vlakbij het landhuis van de geheimzinnige en teruggetrokken levende miljonair Samuel W. Westing die al jaren niet gezien is.

Doorgaan met het lezen van “Ellen Raskin: The Westing game”

Johan Harstad: Heterdaad

johanharstadheterdaad

Harstad is vooral bekend geworden vanwege zijn boek Max, Mischa & het Tet-offensief, dat zo dik is dat ik er nog niet aan heb durven beginnen. Wel las ik eerder Buzz Aldrin, waar ben je gebleven?.

Tijdens het schrijven van Max, Mischa & het Tet-offensief begon Harstad ook aan dit experimentele detectiveboek. Het bestaat uit vijftien “microromans”, dat wil zeggen, heel korte romans die als je de lengte bekijkt eigenlijk meer korte verhalen zijn. Al deze verhalen gaan over privédetective Heterdaad, die zo genoemd wordt omdat hij altijd precies op tijd op de plek van de misdaad arriveert. En dan niet door gedegen speurwerk en deductie, maar gewoon omdat hij er toevallig langskomt of omdat iemand hem erop wijst.

Doorgaan met het lezen van “Johan Harstad: Heterdaad”

Robert Galbraith: Lethal white

robertgalbraithlethalwhite

Dit boek is het vierde deel van de detectiveserie over Cormoran Strike, geschreven door Robert Galbraith, een pseudoniem van J.K. Rowling. Maar waar ik de eerdere boeken in de serie, vooral delen 1 en 2, wel goed vond, viel dit boek mij wat tegen.

Ten eerste is het nogal lang. Bovendien wordt er vaak hetzelfde verteld, en dat is niets anders dan wat we in de vorige delen ook al wisten: Robin, die aan het eind van het vorige en het begin van dit boek met haar jeugdliefde Matthew trouwt, past helemaal niet bij Matthew, en Matthew wordt neergezet als een conventionele zeurpiet. Hij vindt het namelijk niet fijn dat zijn partner vooral opleeft tijdens haar gevaarlijke en weinig statusvolle werk in het detectivebureau van Cormoran Strike, die haar bovendien ook nogal fascineert. Matthews gedrag gaat echt te ver, ook al aan het eind van deel 3, maar Robin is nog steeds met hem samen. En Strike heeft zich dan wel losgemaakt van zijn vroegere vriendin Charlotte, maar zij is de enige persoon die hem echt geraakt heeft. Behalve Robin, misschien.

Doorgaan met het lezen van “Robert Galbraith: Lethal white”

Marisha Pessl: Special topics in calamity physics

marishapesslspecialtopicsincalamityphysics

Wat een goed boek om de vakantie mee te beginnen! Ik ben jaren geleden ook al eens begonnen in dit boek, maar gestopt. Achteraf snap ik wel waarom: de informatiedichtheid is nogal hoog, er staan Engelse woorden in die ik moest opzoeken en het is ook dik. Dus als je er elke dag tien minuten in leest komt het niet zo van de grond, maar als je er even voor kunt gaan zitten is het zeer de moeite waard.

Het verhaal wordt verteld door Blue, ongeveer een jaar nadat ze Hannah Schneider dood gevonden heeft. Ze dacht dat ze dat beeld achter zich gelaten had, maar dat is niet zo. Ze slaapt slecht en reageert anders dan normaal. Na een college waarin ze hoort dat het veroordeelde criminelen hielp om hun eigen epos te schrijven, begint ze aan haar verhaal. En de structuur wordt die van een cursus-syllabus, want dat geeft structuur, heeft haar vader haar altijd geleerd.

Doorgaan met het lezen van “Marisha Pessl: Special topics in calamity physics”

Camilla Läckberg: Oorlogskind

camillalackbergoorlogskind

Een collega tipte mij de detectives van de Zweedse Camilla Läckberg. Ik ben er een tijdje geleden in begonnen, en hoewel ik niet onverdeeld positief was blijkt de serie wel verslavend: ik heb binnen drie weken al zes delen uitgelezen.

Wat ik aan het eerste deel (IJsprinses) niet zo leuk vond was dat ik al heel snel vermoedde hoe het verhaal in elkaar zat en dat was ook zo. Datzelfde gold voor een later boek in de reeks, op de een of andere manier zorgde de beschrijving van een bepaald personage ervoor dat ik begon te vermoeden dat hij de dader was. Sommige andere verhalen hebben ontknopingen die niet bijster origineel zijn. (Maar misschien heb ik gewoon al teveel detectives gelezen, dat kan ook.)

Toch lees ik de serie met plezier, en dat komt vooral door de hoofdpersonen Erica en Patrik. In het eerste deel kennen ze elkaar net, maar in de latere delen zijn ze getrouwd en hebben ze een dochtertje. Patrik werkt bij de politie en draagt de feitelijke verantwoordelijkheid voor de onderzoeken. Zijn chef Mellberg is vanuit de stad overgeplaatst naar het rustige Fjällbacka waar hij weinig kwaad kan doen, en hij opereert onder het mom “goed leidinggeven is goed kunnen delegeren”. Behalve als er met de pers gepraat moet worden of er eer is behaald die opgestreken kan worden. Bovendien doet Mellberg wel eens onhandige dingen, dus Patrik vindt het wel best als hij zich afzijdig houdt. En dat geldt eigenlijk net zo voor twee andere collega’s die ook de kantjes er nogal af lopen.

Doorgaan met het lezen van “Camilla Läckberg: Oorlogskind”

Arnaldur Indridason: Blauwzuur

arnaldurindridasonblauwzuur

De detectives van Indridason zijn echt anders dan de meeste andere detectives, voornamelijk omdat ze op IJsland spelen. Het bekendst is zijn serie waarin politieman Erlendur de hoofdrol speelt, maar sommige van zijn boeken spelen in het verleden. Zo ook dit boek.

Het boek begint als Eyvindur terugkomt van een van zijn handelsreizen en ontdekt dat zijn vriendin Vera vertrokken is. Voor hij wegging hadden ze ruzie gemaakt: hij had geruchten gehoord dat ze als hij weg was omging met militairen, en daar had hij haar mee geconfronteerd.

Doorgaan met het lezen van “Arnaldur Indridason: Blauwzuur”

Nova Jacobs: The last equation of Isaac Severy

novajacobsthelastequationofisaacsevery

Een roman over de mysterieuze dood van een wiskundige, zijn geadopteerde kleindochter die een boekhandel runt en een zoektocht naar wat er gebeurd is aan de hand van een raadselachtige brief: als ik dat lees op de achterflap van een boek word ik toch even sceptisch. Klinkt leuk, maar is het niet te cliché?

Dan is voor mij de doorslaggevende factor uiteindelijk niet of het verhaal al dan niet heel origineel is, maar voornamelijk hoe het boek geschreven is en of de personages overtuigend worden neergezet. En hoe er over wiskunde gesproken wordt, natuurlijk.

Doorgaan met het lezen van “Nova Jacobs: The last equation of Isaac Severy”

Louise Penny: The nature of the beast

louisepennythenatureofthebeast

Het is waarschijnlijk niet zo interessant om veel blogposts te lezen over één serie, dus wat betreft de serie detectives van Louise Penny over inspecteur Gamache wilde ik het eigenlijk laten bij Bury your dead. Maar ik moet wel wat aanvullen op mijn vorige stukje: de gezelligheid is er inmiddels wel een beetje af. De boeken worden hoe langer hoe grimmiger.

Inmiddels heb ik deel 11 uit, wat wil zeggen dat ik in twee weken tijd vijf delen heb gelezen. Daaruit blijkt wel dat de serie ontzettend verslavend is en zeer geschikt voor binge-reading! Een soort Netflix in boekvorm dus.

Doorgaan met het lezen van “Louise Penny: The nature of the beast”

Louise Penny: Bury your dead

louisepennyburyyourdead

Penny’s serie detectives over Chief Inspector Armand Gamache en zijn team speelt zich af in Canada. Meestal in het dorpje Three Pines, maar in dit boek, deel zes, slechts deels. Gamache heeft een tragische gebeurtenis meegemaakt (en dat was niet in het vorige deel maar tussen deel vijf en zes in), en moet herstellen. Van zijn fysieke verwondingen, maar vooral de psychische. Hij voelt zich alsof het verlies van enkele van zijn agenten zijn schuld is en is nog lang niet zijn oude zelf.

Daarom is hij op bezoek bij zijn vroegere mentor, Émile, in Quebec City. Hij maakt wandelingen, leest boeken over de geschiedenis van Canada in de bibliotheek van de Literary and Historical Society, eet en drinkt met Émile en herhaalt in zijn hoofd steeds wat er gebeurd is in de verlaten fabriek waar het drama zich heeft afgespeeld. Hij kan er nog niet over praten, maar langzaam komen we er achter wat er precies gebeurd is.

Doorgaan met het lezen van “Louise Penny: Bury your dead”

Nicci French: Sunday morning coming down

niccifrenchsundaymorningcomingdown

Sunday morning coming down is het zevende deel in de serie over Frieda Klein. Dit boek is niet echt geschikt om los of als eerste te lezen, je kunt beter gewoon beginnen in deel één: Blue Monday. De serietitels volgen de dagen van de week. Dit is echter niet het laatste deel, er komt nog één boek aan. Daarnaast speelt in elk boek een van de rivieren in Londen een rol.

Frieda Klein is een sympathieke hoofdpersoon. Ze is psychotherapeut en woont in een rustig en fijn huis midden in Londen, waar ze zich het liefst terugtrekt met haar schetsboek en haar kat. Ze is introvert, stoer, laat zich niet graag helpen en maakt om haar gedachten te ordenen lange wandelingen door Londen, bij voorkeur ’s nachts.

Doorgaan met het lezen van “Nicci French: Sunday morning coming down”