Salley Vickers: The librarian

salleyvickersthelibrarian

Een boek over het belang van boeken, dat spreekt mij natuurlijk wel aan. Het verhaal gaat over Sylvia Blackwell en het speelt in 1958. Sylvia is een jonge vrouw met een nieuwe baan: ze wordt de bibliothecaresse op de jeugdafdeling van de bibliotheek in East Mole, een plaats die ze nog helemaal niet kent.

Ze huurt een wat bouwvallig huisje en ontmoet al snel de buren van twee huizen verderop: de jongen Sam en zijn twee zusjes, een bijdehante tweeling (Jem en Pam) die het fantastisch vinden dat ze Sylvia bij haar voornaam mogen aanspreken en hun best doen zoveel mogelijk verwarring te scheppen over wie wie is. De kinderafdeling is wat verwaarloosd en ze probeert de afdeling nieuw leven in te blazen en zoveel mogelijk kinderen naar binnen te krijgen. Daarvoor komt ze ook terecht op de lokale school waar ze al snel bevriend raakt met een van de juffen.

Continue reading “Salley Vickers: The librarian”

Advertenties

Sally Rooney: Normal people

sallyrooneynormalpeople

Ik werd nieuwsgierig naar dit boek doordat het zoveel goede recensies kreeg en bijvoorbeeld door Waterstones tot boek van het jaar werd uitgeroepen. Bovendien zag het er mooi uit en klonk het thema interessant: twee scholieren zitten bij elkaar in de klas, maar komen uit totaal verschillende werelden, de moeder van de één maakt schoon in het huis van de ander.

Ik vond het begin van het boek heel sterk. Daarin zien we hoe Connell en Marianne elkaar leren kennen. Connell haalt zijn moeder op van haar werk in het huis van Marianne en raakt daar met haar aan de praat. Op school hebben ze helemaal geen contact met elkaar en het is ook niet de bedoeling dat de mensen op school er achter komen dat ze elkaar kennen. Connell is een populaire jongen en Marianne is helemaal niet populair, mensen vinden haar apart en mijden haar. Maar ze zijn beiden intelligent, geïnteresseerd in politiek en discussies en beïnvloeden elkaar op intellectueel niveau. Marianne stimuleert Connell om niet dichtbij een standaardstudie te gaan doen, maar te gaan studeren aan Trinity College in Dublin, waar zij ook heen zal gaan.

Continue reading “Sally Rooney: Normal people”

Tara Westover: Educated

tarawestovereducated

Wat een indrukwekkend boek! Educated gaat over Tara, de schrijfster van het boek. Tara is tot haar zeventiende nooit naar school geweest. Het gezin waarin Tara opgroeide woonde aan de voet van een berg. Haar vader wantrouwde de overheid en was ervan overtuigd dat de kinderen op school gehersenspoeld zouden worden, dus hij haalde zijn oudste kinderen van school en stuurde de jongste er nooit heen. De jongsten zijn ook niet aangegeven bij de burgerlijke stand, ze hebben geen geboortebewijs. Tara weet niet eens zeker wat haar verjaardag is, maar dat is niet erg: ze weten wel in welke week het is en ze vieren het wanneer het uitkomt. Dat komt niet voort uit traditie of iets dergelijks: Westovers oma’s wonen allebei in de buurt en hebben een veel normaler leven, en zij zouden hun kleinkinderen het liefst naar school sturen.

Tara weet niet beter, maar het is natuurlijk geen normale situatie. En ondanks dat het gezin mormoons is, heeft die situatie daar niet zozeer mee te maken. De oorzaak van het gedrag van (vooral) Tara’s vader lijkt eerder een psychisch probleem te zijn. Hij is paranoïde en heeft af en toe een inzinking. Hij wacht herhaaldelijk op het einde der tijden.

Continue reading “Tara Westover: Educated”

Ben Guterson: Winterhouse

bengutersonwinterhouse

Wat een heerlijk kinderboek is dit! Het combineert allerlei thema’s uit mijn favoriete kinderboeken tot een nieuw geheel, en ook de verhaallijn is die van een klassiek spannend, geheimzinnig kinderboek. In die zin is het soms wat voorspelbaar, maar door de fijne sfeer, leuke personages en puzzels heb ik het met veel plezier gelezen.

De hoofdpersoon is Elizabeth Somers, die bij haar nare oom en tante woont omdat haar ouders overleden zijn. Op een winterdag, als de kerstvakantie begint (vandaag is dus eigenlijk de perfecte dag om in dit boek te beginnen!), komt ze thuis uit school en vindt ze een tasje met wat spullen aan de voordeur: oom en tante zijn op vakantie en sturen haar naar een hotel ver weg in de bergen, Winterhouse. Waarom dat gebeurt begrijpt Elizabeth niet, ze heeft ook al weken gezeurd of ze niet gewoon alleen thuis mocht blijven, maar dat mocht niet. Dus gaat ze op pad. En ze verwacht er weinig van, want waarom zouden haar oom en tante, die het niet breed hebben, haar naar een fijne plek sturen?

Continue reading “Ben Guterson: Winterhouse”

Veronica Henry: How to find love in a bookshop

veronicahenryhowtofindloveinabookshop

Ik houd van literatuur lezen, maar als het heel druk is op mijn werk (zoals nu, wat je ook wel kunt zien aan mijn blogfrequentie de laatste weken) vind ik ook een makkelijk boek wel fijn. Meestal lees ik dan kinderboeken of detectives, maar nu begon ik tussen het nakijken van grote stapels lesplannen door aan How to find love in a bookshop.

Sowieso vind ik boeken over boeken en boekwinkels vaak leuk. In dit boek neemt hoofdpersoon Emilia de boekhandel van haar vader over, die net overleden is. Die boekwinkel staat in een idyllisch dorpje en het oog van de lokale gladde projectontwikkelaar is ook op dit pand gevallen. (Dat doet een belletje rinkelen, want dat lijkt op de film You’ve got mail die inderdaad ongeveer in dezelfde categorie valt als dit boek.) Emilia, die tot voor kort in het buitenland woonde, leert de inwoners van het dorp beter kennen, blijkt net zo’n warme persoonlijkheid te zijn als haar vader, en krijgt allerlei tegenslagen over zich heen. Het is onduidelijk of de boekwinkel wel open kan blijven, want haar vader hield zich meer met boeken en mensen bezig dan met geld verdienen.

Continue reading “Veronica Henry: How to find love in a bookshop”

Helene Hanff: The Duchess of Bloomsbury Street

helenehanfftheduchessofbloomsburystreet

Een tijdje geleden schreef ik over het prachtige 84, Charing Cross Road. En zoals altijd als ik enthousiast ben over een boek ging ik direct op zoek naar meer boeken van dezelfde schrijver. In dit geval lag de keuze voor de hand: The Duchess of Bloomsbury Street is in feite een soort vervolg.

Waar Hanff in 84, Charing Cross Road ervan droomde om naar Londen te gaan maar het niet deed (voornamelijk door geldgebrek, maar misschien vond ze het ook wel een beetje eng), kreeg ze in 1971 die kans uiteindelijk toch. En dat kwam juist door dat boek: het werd heel goed ontvangen en zou ook in Engeland uitkomen, en de uitgever wilde haar graag erbij hebben in Londen.

Het treurige was natuurlijk dat Frank Doel inmiddels overleden was en de boekhandel in kwestie opgedoekt. Hanff kon nog net het ontruimde pand in voor er wat anders zat en zag de grote letters van de naam nog liggen. Er werden foto’s van haar gemaakt in het pand waar ze nooit geweest was toen de boekhandel nog bestond.

Continue reading “Helene Hanff: The Duchess of Bloomsbury Street”

J.K. Rowling: Fantastic beasts and where to find them – the original screenplay

jkrowlingfantasticbeasts

Dit boek heeft een lange titel, en de reden is dat Rowling twee verschillende boeken geschreven heeft met dezelfde titel: Fantastic beasts and where to find them. Eéntje is dit boek, het filmscript van de film met dezelfde titel. Het andere is een boekje dat ze schreef voor een goed doel. Het is één van de leerboeken van Harry Potter op Hogwarts, en op de kaft staat als auteursnaam dan ook Newt Scamander. En dat is dan weer de hoofdpersoon van de film en dus dit boek. Het verhaal speelt in 1926, dat is lang voor Harry Potter werd geboren en in die tijd waren heel andere wereldwijde krachtmetingen aan de gang in de tovenaarswereld. Daar gaat dit boek over.

Newt Scamander is dol op magische dieren (wat uiteindelijk dus ook uitmondt in dat schoolboek). Hij verzamelt ze en verzorgt ze. Magische dieren moeten verborgen gehouden worden voor Muggles (No-maj’s in de VS), mensen die geen tovenaar zijn. In de film komt Newt aan in New York met een (magische) koffer vol dieren, en al snel raakt hij in de problemen: een van zijn dieren ontsnapt en rent de bank in. Het is een Niffler, die altijd op zoek is naar blinkende dingen om in zijn buidel te stoppen. Dat blijft niet onopgemerkt. In de bank komt Newt Jacob Kowalski tegen, die een lening probeert te krijgen om een bakkerij te openen. Ze worden gepakt door Tina Goldstein, een ontslagen auror, die hen aangeeft bij de autoriteiten om weer serieus genomen te worden.

Continue reading “J.K. Rowling: Fantastic beasts and where to find them – the original screenplay”

Helene Hanff: 84, Charing Cross Road

helenehanff84charingcrossroad

Wat een ontzettend charmant boekje is dit. Het boek begint met een brief die Helene Hanff in 1949 schrijft naar boekhandel Marks & Co in Londen. Hanff woont in New York en kan daar lastig goedkope en mooie edities vinden van de Engelse literatuur waar ze zo geïnteresseerd in is. Ze heeft een advertentie gelezen van Marks & Co en vraagt om een paar boeken:

Gentlemen:
Your ad in the Saturday Review of Literature says that you specialize in out-of-print books. The phrase “antiquarian booksellers” scares me somewhat, as I equate “antique” with expensive. I am a poor writer with an antiquarian taste in books and all the things I want are impossible to get over here except in very expensive rare editions, or in Barnes & Noble’s grimy, marked-up schoolboy copies.
I enclose a list of my most pressing problems. If you have clean secondhand copies of any of the books on the list, for no more than $5.00 each, will you consider this a purchase order and send them to me?

Continue reading “Helene Hanff: 84, Charing Cross Road”

Matt Haig: How to stop time

matthaighowtostoptime

De hoofdpersoon van dit boek, Tom Hazard, is oud. En niet gewoon oud als een oude man: hij ziet eruit als ergens in de veertig, maar hij leeft al meer dan vierhonderd jaar. Vanaf een bepaald moment in zijn puberteit verouderde hij nauwelijks meer. Hij veroudert ongeveer veertien keer zo langzaam als gewone mensen.

Dat klinkt mooi, maar brengt hem al tamelijk snel in de problemen. Het valt namelijk nogal op dat hij er hetzelfde uit blijft zien, zeker in een tijd waarin mensen al vroeg een oud uiterlijk kregen. Dat kan niets anders zijn dan hekserij!

Het feit dat hij niet ouder lijkt te worden noodzaakt hem elke zoveel jaar een nieuw leven te beginnen, onder een nieuwe naam, op een plek waar niemand hem eerder kende. Hij blijkt niet de enige te zijn: eind negentiende eeuw wordt hij benaderd door Hendrich, iemand met dezelfde aandoening. Hij verzamelt de mensen die dit hebben en zegt ze te beschermen tegen de onderzoeksinstituten en andere bedreigingen. Als tegenprestatie moet Tom elke acht jaar een opdracht vervullen, meestal is dat een ander recruteren.

Continue reading “Matt Haig: How to stop time”

Maggie O’Farrell: I am, I am, I am

maggieofarrelliamiamiam

Als je mijn blog vaker leest zul je al gemerkt hebben dat ik de boeken van Maggie O’Farrell begin dit jaar ontdekte en langzaam maar zeker al haar boeken aan het lezen ben. Dit boek, haar recentste, is anders dan de andere, want het is geen fictie. Het is het verhaal van O’Farrells eigen leven, maar het is geen gewone autobiografie: ze beschrijft haar leven aan de hand van de momenten waarop ze bijna dood ging.

En dat zijn er behoorlijk veel, de ondertitel verklapt het al: seventeen brushes with death. Veel meer dan bij de meeste mensen, lijkt me zo, maar misschien vergis ik me wel. De beschrijvingen van al die momenten zijn niet chronologisch. Er staat steeds precies bij in welk jaar het plaatsvond. En de ervaringen zijn ook heel verschillend. Maar toch hebben ze direct of indirect ook vaak met elkaar te maken.

Continue reading “Maggie O’Farrell: I am, I am, I am”