Aukelien Weverling: In alle steden

Aukelien Weverling-In alle steden@9.indd

Volgens mij heeft dit boek niet zo heel veel aandacht gekregen, in tegenstelling tot het eerder besproken Concept M van Aafke Romeijn, terwijl het in zekere zin vergelijkbare boeken zijn. In alle steden speelt ook in de toekomst (een stuk verder dan Concept M) en het schetst eveneens een mogelijke richting waar het op kan gaan in onze samenleving. Op de Boekie Night vertelde Romeijn dat ze haar boek onder verschillende genres schaart, waaronder science fiction, deels omdat ze merkte dat ze dan een breder publiek aansprak: sommige vrienden van haar lezen veel Amerikaanse science fiction en zijn normaal gesproken niet genegen om Nederlandstalige literatuur te lezen, maar door dat label erop te plakken werd haar boek ook voor hen interessant. Die mensen moeten zeker ook In alle steden lezen.

Het allerknapste aan dit boek is niet eens zozeer het verhaal, maar de stem en dan voornamelijk de taal van de hoofdpersoon. Die hoofdpersoon, Bennie, is zijn baan kwijt, wat in de samenleving van dan betekent dat hij ook zijn huis kwijt is en moet terugverhuizen naar wijk F, waar hij oorspronkelijk vandaan komt. In de maatschappij in het boek, waar het Verenigd Christendom de staatsreligie is, zien we net zo’n scheiding van wijken als in bijvoorbeeld The Hunger Games, waarin één wijk de rijkste en schoonste is. In die wijk mag (!) Bennie een poos kerstbomen verkopen, met een nachtwachtfunctie, zodat hij een lekker kacheltje tot zijn beschikking heeft.

Continue reading “Aukelien Weverling: In alle steden”

Advertenties

Robin Sloan: Sourdough

robinsloansourdough

Lois is programmeur, ze schrijft de software die robotarmen aanstuurt in een hip en rijk bedrijf in San Francisco. Ze is daar voor haar baan naartoe gekomen en buiten haar collega’s kent ze eigenlijk nauwelijks iemand. Ze heeft door het harde werken en ongezonde eten last van haar buik. Haar collega’s zijn uiteraard nogal gefascineerd door technologie en nieuwigheden, en ze behandelen hun eigen lichaam ook zo: sommigen leven op een dieet van Slurry, een gel die precies de juiste voedingswaarden heeft, en ook dat probeert Lois uit.

Dan vindt ze als ze thuiskomt een folder van een bezorgrestaurant in de buurt: Clement Street Soup and Sourdough. De keuze-opties zijn: spicy soup, spicy sandwich, of een combinatie van beide. Ze bestelt en is verkocht. De broers die de zaak runnen noemen haar na een tijdje de “number one eater”.

Continue reading “Robin Sloan: Sourdough”

Rachel Joyce: The music shop

racheljoycethemusicshop

Ik wist niet zeker of ik dit boek wilde gaan lezen. Ik vond Joyce’ boek Perfect heel mooi (al ben ik het wel grotendeels vergeten, dus misschien moet ik het nog maar eens gaan lezen), haar verhalenbundel A snow garden and other stories vond ik ook goed, The Unlikely Pilgrimage of Harold Fry vond ik wel aardig, maar het vervolg The Love Song of Miss Queenie Hennessy heb ik niet uitgelezen omdat ik het een beetje saai vond.

Maar Perfect was destijds een perfect vakantieboek, dus besloot ik The music shop te lezen op vakantie. En dat is precies waar het geschikt voor is, het is een fijn feel good boek. Er gebeuren allerlei treurige dingen: het gaat over verval, over verloren tijd, over veranderingen die niet altijd ten goede zijn, over onrechtvaardigheid en onbegrip. Maar het is ook een verhaal over vriendschap, liefde, er voor elkaar zijn, luisteren naar wat iemand nodig heeft.

Continue reading “Rachel Joyce: The music shop”

Judith Visser: Zondagskind

judithvisserzondagskind

Dit is een bijzonder boek. Het beschrijft chronologisch de hele jeugd van Jasmijn Vink, een meisje met Asperger. Dat weet ze zelf dan nog niet, en haar ouders en leerkrachten ook niet, al is al vroeg duidelijk dat ze anders is dan anderen. Als lezer lezen we dat wel al in het begin van het boek, dus een spoiler is het niet. We lezen haar ervaringen dus al met die kennis van achteraf, zodat alle gebeurtenissen meteen in dat licht staan.

Jasmijn heeft moeite met contact: ze kan al heel vroeg lezen, maar ze kan niet praten met andere volwassenen dan haar ouders en opa en oma. Het duurt op de kleuterschool maanden voor ze ook maar een woord wisselt met haar juf. Jasmijn is snel overprikkeld, en prikkels zijn er nogal veel op zo’n kleuterschool. De eerste schooldag al loopt ze weg: hier wil ze helemaal niet zijn. Doordat andere mensen haar vreemde gedrag soms aanzien voor arrogant, opzettelijk en recalcitrant komt ze regelmatig in vervelende situaties terecht. De enige bij wie ze echt zichzelf is, is haar hond Senta.

Continue reading “Judith Visser: Zondagskind”

Maggie O’Farrell: The hand that first held mine

maggieofarrellthehandthatfirstheldmine

Net als in The vanishing act of Esme Lennox gaat het in dit boek over een pijnlijk geheim. Over gebeurtenissen van lang geleden die invloed hebben op de mensen die nu leven, maar die, door wellicht kwaadwillende maar in ieder geval egoïstische mensen, verzwegen en verstopt zijn.

Het duurt lang voor we er achter komen wat de twee verhaallijnen in het boek met elkaar te maken hebben, al rijzen er eerder al wel vermoedens natuurlijk. De ene verhaallijn speelt in de jaren ’50, als Lexie (eigenlijk: Alexandra) haar eigen leven begint te leven nadat ze weggelopen is bij haar ouders. Ze is weggestuurd van de universiteit, moet haar moeder helpen met het huishouden en de andere kinderen, maar ze besluit na een ontmoeting met de toevallig passerende Innes, die autopech gekregen heeft, om naar Londen te vertrekken. Ze begint een onafhankelijk leven, ze vindt een baantje en een kamer, en ze krijgt een relatie met Innes, die haar ook een echte baan aanbiedt bij zijn tijdschrift. Zo komt Lexie in het Londense Soho terecht, tussen de beroemde kunstenaars en andere interessante mensen.

Continue reading “Maggie O’Farrell: The hand that first held mine”

Aafke Romeijn: Concept M

aafkeromeijnconceptm

Dit boek speelt in een alternatief heden. De samenleving lijkt in bijna alles op de onze, het speelt in 2020, en toch is er veel ook anders. In het Nederland van dit verhaal is een epidemie van kleurloosheid uitgebroken: een ziekte die in 1955 opdook toen de eerste baby met die ziekte geboren werd in Enschede. Eerst overleden alle baby’s met de aandoening, langzamerhand is er een geneesmiddel ontwikkeld, kleurstof, waardoor de patiënten een redelijk normaal leven kunnen leiden. Hoewel ze zwak zijn, slecht tegen zonlicht kunnen, vaak botten breken, vaker ziek zijn en ook eerder dood gaan.

Studente Hava (vroeger Eva) is kleurloos. Haar moeder Marijke is een bekend publiciste en zij is sinds Hava’s jeugd steeds op de bres gesprongen om voor gelijke behandeling van kleurlozen te strijden. Maar Hava is het niet langer met haar moeder eens: de maatschappelijke kosten van de epidemie beginnen de spuigaten uit te lopen en de grenzen van wat mensen nog willen accepteren qua verzorgingsstaat zijn langzamerhand wel bereikt.

Continue reading “Aafke Romeijn: Concept M”

Nova Jacobs: The last equation of Isaac Severy

novajacobsthelastequationofisaacsevery

Een roman over de mysterieuze dood van een wiskundige, zijn geadopteerde kleindochter die een boekhandel runt en een zoektocht naar wat er gebeurd is aan de hand van een raadselachtige brief: als ik dat lees op de achterflap van een boek word ik toch even sceptisch. Klinkt leuk, maar is het niet te cliché?

Dan is voor mij de doorslaggevende factor uiteindelijk niet of het verhaal al dan niet heel origineel is, maar voornamelijk hoe het boek geschreven is en of de personages overtuigend worden neergezet. En hoe er over wiskunde gesproken wordt, natuurlijk.

Continue reading “Nova Jacobs: The last equation of Isaac Severy”

Maggie O’Farrell: The vanishing act of Esme Lennox

maggieofarrellthevanishingactofesmelennox

Iris Lockhart, een jonge vrouw die een winkel heeft in tweedehands kleding, wordt opgebeld door een volhardend persoon, en als ze eindelijk de tijd neemt om te luisteren komt ze erachter dat ze de bewindvoerder is van een oudtante. Alleen: Iris heeft helemaal nooit van die oudtante gehoord. Haar oma, die ze goed kent, heeft inmiddels Alzheimer, maar die heeft het nooit over een zus gehad.

De oudtante, Euphemia (maar eigenlijk: Esme), zit in een psychiatrische inrichting. Die inrichting wordt nu gesloten, en de familie moet dus beslissen wat er met haar moet gebeuren. Esme zit daar al sinds haar zestiende. Maar nu is ze na een herkeuring klaar bevonden om de gewone wereld in te gaan.

Continue reading “Maggie O’Farrell: The vanishing act of Esme Lennox”

Joanna Cannon: Three things about Elsie

joannacannonthreethingsaboutelsie

Ik zag op Goodreads en twitter allerlei mensen die enthousiast waren over dit boek, dus ik dacht: het schijnt een lekker leesboek te zijn, laat ik het maar eens proberen. Maar het viel mij wat tegen.

Het boek gaat over Florence, een oudere dame die in een appartementencomplex voor ouderen woont. Als het verhaal begint, ligt ze op de grond. Ze is gevallen, kan niet meer opstaan en hoopt dus maar dat er iemand komt die haar zal vinden. In die tijd kijkt ze terug op de gebeurtenissen van de laatste maanden en op heel vroeger toen ze jong was.

De laatste maanden worden beheerst door een medebewoner die Florence herkent als Ronnie, iemand van vroeger, alleen: Ronnie is in 1953 verdronken! En de medebewoner heet ook anders. Hoe kan dat? Vergist ze zich? Of is er iets heel anders aan de hand?

Continue reading “Joanna Cannon: Three things about Elsie”

Rascha Peper: Wie scheep gaat

raschapeperwiescheepgaat

Van de boeken die ik van Rascha Peper heb gelezen is dit verreweg het dikste, 480 bladzijdes. Qua thema’s en personages lijkt het wel op sommige van haar andere boeken: een beetje een nerdachtige onderzoeker, de stad New York, een verhaal uit het verleden dat nog invloed heeft op wat er nu gebeurt.

Dat verhaal is de verdwijning van Hanna. Ze is twee jaar geleden verdronken toen ze met haar nieuwe liefde op een bootje zat dat verging. We lezen per hoofdstuk over het leven van verschillende personages die als verbindende (of juist: splijtende) factor Hanna hebben. Nichtje Emma, vader Alphons LeCoultre, exen Gerard en Robin die ooit elkaars beste vrienden waren, en dan is er nog een man die bij allerlei huizen binnensluipt omdat hij geilt op lades met damesslipjes. Hij heeft Hanna niet gekend, maar zijn rol in het verhaal blijkt cruciaal te zijn voor de lezer. En dan zijn er nog de blauwe badeendjes.

Continue reading “Rascha Peper: Wie scheep gaat”