Salley Vickers: The librarian

salleyvickersthelibrarian

Een boek over het belang van boeken, dat spreekt mij natuurlijk wel aan. Het verhaal gaat over Sylvia Blackwell en het speelt in 1958. Sylvia is een jonge vrouw met een nieuwe baan: ze wordt de bibliothecaresse op de jeugdafdeling van de bibliotheek in East Mole, een plaats die ze nog helemaal niet kent.

Ze huurt een wat bouwvallig huisje en ontmoet al snel de buren van twee huizen verderop: de jongen Sam en zijn twee zusjes, een bijdehante tweeling (Jem en Pam) die het fantastisch vinden dat ze Sylvia bij haar voornaam mogen aanspreken en hun best doen zoveel mogelijk verwarring te scheppen over wie wie is. De kinderafdeling is wat verwaarloosd en ze probeert de afdeling nieuw leven in te blazen en zoveel mogelijk kinderen naar binnen te krijgen. Daarvoor komt ze ook terecht op de lokale school waar ze al snel bevriend raakt met een van de juffen.

Continue reading “Salley Vickers: The librarian”

Advertenties

Sally Rooney: Normal people

sallyrooneynormalpeople

Ik werd nieuwsgierig naar dit boek doordat het zoveel goede recensies kreeg en bijvoorbeeld door Waterstones tot boek van het jaar werd uitgeroepen. Bovendien zag het er mooi uit en klonk het thema interessant: twee scholieren zitten bij elkaar in de klas, maar komen uit totaal verschillende werelden, de moeder van de één maakt schoon in het huis van de ander.

Ik vond het begin van het boek heel sterk. Daarin zien we hoe Connell en Marianne elkaar leren kennen. Connell haalt zijn moeder op van haar werk in het huis van Marianne en raakt daar met haar aan de praat. Op school hebben ze helemaal geen contact met elkaar en het is ook niet de bedoeling dat de mensen op school er achter komen dat ze elkaar kennen. Connell is een populaire jongen en Marianne is helemaal niet populair, mensen vinden haar apart en mijden haar. Maar ze zijn beiden intelligent, geïnteresseerd in politiek en discussies en beïnvloeden elkaar op intellectueel niveau. Marianne stimuleert Connell om niet dichtbij een standaardstudie te gaan doen, maar te gaan studeren aan Trinity College in Dublin, waar zij ook heen zal gaan.

Continue reading “Sally Rooney: Normal people”

Gerard Reve: De avonden

gerardrevedeavonden

Een van mijn docenten Nederlands zei ooit over dit boek: “Ga dat maar niet lezen, dat vinden jullie veel te saai.” In mijn studententijd deed ik dat toch. Ik was lid van een culturele studentenvereniging en daar lazen we met een groepje De avonden zoals het hoort, op de laatste tien dagen van het jaar. Daarna ben ik dat af en toe blijven doen, ook dit jaar weer, deze keer samen met mijn ouders en broer.

De avonden bestaat uit tien hoofdstukken en elk hoofdstuk omvat een dag van het leven van Frits van Egters, “de held van deze geschiedenis”. Dat held is meteen al ironisch bedoeld: Frits is allesbehalve een held, en dat geschiedenis is ook niet echt van toepassing omdat het in feite een boek zonder plot is. Maar het boek is allesbehalve saai, juist als je het vaker leest wordt het elke keer grappiger door de manier waarop Reve in detail die donkere dagen rond kerst beschrijft en het subtiele hilarische gedrag van Frits jegens vooral zijn ouders.

Continue reading “Gerard Reve: De avonden”

Ben Guterson: Winterhouse

bengutersonwinterhouse

Wat een heerlijk kinderboek is dit! Het combineert allerlei thema’s uit mijn favoriete kinderboeken tot een nieuw geheel, en ook de verhaallijn is die van een klassiek spannend, geheimzinnig kinderboek. In die zin is het soms wat voorspelbaar, maar door de fijne sfeer, leuke personages en puzzels heb ik het met veel plezier gelezen.

De hoofdpersoon is Elizabeth Somers, die bij haar nare oom en tante woont omdat haar ouders overleden zijn. Op een winterdag, als de kerstvakantie begint (vandaag is dus eigenlijk de perfecte dag om in dit boek te beginnen!), komt ze thuis uit school en vindt ze een tasje met wat spullen aan de voordeur: oom en tante zijn op vakantie en sturen haar naar een hotel ver weg in de bergen, Winterhouse. Waarom dat gebeurt begrijpt Elizabeth niet, ze heeft ook al weken gezeurd of ze niet gewoon alleen thuis mocht blijven, maar dat mocht niet. Dus gaat ze op pad. En ze verwacht er weinig van, want waarom zouden haar oom en tante, die het niet breed hebben, haar naar een fijne plek sturen?

Continue reading “Ben Guterson: Winterhouse”

Eva Menasse: Quasikristallen

evamenassequasikristallen

Ik ging dit boek vooral lezen vanwege de titel en de kaft. Maar al snel bleek dat het verhaal helemaal niets met wiskunde of kristallen te maken heeft. Het gaat over Xane Molin, een vrouw die we in elk hoofdstuk vanuit een ander gezichtspunt meemaken.

Het boek begint met een dramatische zomer. Die zien we vanuit het perspectief van Judith, die in een weinig stabiele thuissituatie opgroeit. Xane is haar beste vriendin, en samen zijn ze ook vriendinnen van de wat aparte Claudia die ze achter haar rug om wat belachelijk maken. Daarna zien we Xane als deelnemer aan een excursie naar Auschwitz. Vanuit de ervaringen van haar huurbaas, wiens kruisbeeld Xane gebruikt in een film die ze maakt. Andere perspectieven zijn die van Judiths zusje, een internationaal bekende, oudere man met wie Xane een bijzondere band krijgt, haar vruchtbaarheidsarts, Xane zelf, haar stiefdochter, vader, echtgenoot, buurvrouw, en uiteindelijk haar zoon die op een laatste eigengereide actie reageert in brieven.

Continue reading “Eva Menasse: Quasikristallen”

Veronica Henry: How to find love in a bookshop

veronicahenryhowtofindloveinabookshop

Ik houd van literatuur lezen, maar als het heel druk is op mijn werk (zoals nu, wat je ook wel kunt zien aan mijn blogfrequentie de laatste weken) vind ik ook een makkelijk boek wel fijn. Meestal lees ik dan kinderboeken of detectives, maar nu begon ik tussen het nakijken van grote stapels lesplannen door aan How to find love in a bookshop.

Sowieso vind ik boeken over boeken en boekwinkels vaak leuk. In dit boek neemt hoofdpersoon Emilia de boekhandel van haar vader over, die net overleden is. Die boekwinkel staat in een idyllisch dorpje en het oog van de lokale gladde projectontwikkelaar is ook op dit pand gevallen. (Dat doet een belletje rinkelen, want dat lijkt op de film You’ve got mail die inderdaad ongeveer in dezelfde categorie valt als dit boek.) Emilia, die tot voor kort in het buitenland woonde, leert de inwoners van het dorp beter kennen, blijkt net zo’n warme persoonlijkheid te zijn als haar vader, en krijgt allerlei tegenslagen over zich heen. Het is onduidelijk of de boekwinkel wel open kan blijven, want haar vader hield zich meer met boeken en mensen bezig dan met geld verdienen.

Continue reading “Veronica Henry: How to find love in a bookshop”

Bregje Hofstede: Drift

bregjehofstededrift

Ik heb gemengde gevoelens over dit boek. Het is knap geschreven, op sommige momenten greep het me, meestal waren dat de momenten waarop de pijnpunten tussen Bregje en Luc het duidelijkst naar voren kwamen. Op sommige andere momenten deed het me niet zoveel en werd het geanalyseer me wat teveel.

Het verhaal begint midden in de nacht. Hoofdpersoon Bregje zit midden in Brussel op straat met een grote rugzak die helemaal gevuld is met al haar dagboeken. Ze is weggegaan bij haar man Luc, met wie ze al sinds de middelbare school samen is. Daarna komt per dag wat er volgt. Bregje zwerft langs hotels en Airbnb’s in de stad, ze gaat even bij haar ouders logeren maar houdt dat niet zo lang vol, ze vertrekt zelfs naar Napels omdat dat even duur is als in Brussel blijven.

In de loop van die dagen blikt Bregje terug op de relatie. We lezen hoe ze elkaar ontmoetten, hoe ze wat kregen met elkaar. We lezen ook hoe verschillend ze van het begin af aan ook waren: Luc kwam uit een gebroken gezin, hij woonde alleen met zijn vader en had een Franse moeder, hij vraagt zich ergens in het boek af of zijn moeder misschien nog baby-foto’s van hem heeft. Bregje daarentegen komt uit een stabiel en liefdevol gezin vol familie-uitdrukkingen en met een speciaal voor haar volgeschreven schrift over haar jeugd, waarin haar ouders al anekdotes over haar bijhielden. Dat schrift dient nu om uit te zoeken wie ze was vóór Luc, en ze leest al haar dagboeken minutieus door om er achter te komen wat er nou eigenlijk gebeurd is. Om aanwijzingen te zoeken dat de relatie gedoemd was te mislukken, misschien.

Continue reading “Bregje Hofstede: Drift”

J.K. Rowling: Fantastic beasts and where to find them – the original screenplay

jkrowlingfantasticbeasts

Dit boek heeft een lange titel, en de reden is dat Rowling twee verschillende boeken geschreven heeft met dezelfde titel: Fantastic beasts and where to find them. Eéntje is dit boek, het filmscript van de film met dezelfde titel. Het andere is een boekje dat ze schreef voor een goed doel. Het is één van de leerboeken van Harry Potter op Hogwarts, en op de kaft staat als auteursnaam dan ook Newt Scamander. En dat is dan weer de hoofdpersoon van de film en dus dit boek. Het verhaal speelt in 1926, dat is lang voor Harry Potter werd geboren en in die tijd waren heel andere wereldwijde krachtmetingen aan de gang in de tovenaarswereld. Daar gaat dit boek over.

Newt Scamander is dol op magische dieren (wat uiteindelijk dus ook uitmondt in dat schoolboek). Hij verzamelt ze en verzorgt ze. Magische dieren moeten verborgen gehouden worden voor Muggles (No-maj’s in de VS), mensen die geen tovenaar zijn. In de film komt Newt aan in New York met een (magische) koffer vol dieren, en al snel raakt hij in de problemen: een van zijn dieren ontsnapt en rent de bank in. Het is een Niffler, die altijd op zoek is naar blinkende dingen om in zijn buidel te stoppen. Dat blijft niet onopgemerkt. In de bank komt Newt Jacob Kowalski tegen, die een lening probeert te krijgen om een bakkerij te openen. Ze worden gepakt door Tina Goldstein, een ontslagen auror, die hen aangeeft bij de autoriteiten om weer serieus genomen te worden.

Continue reading “J.K. Rowling: Fantastic beasts and where to find them – the original screenplay”

Matt Haig: How to stop time

matthaighowtostoptime

De hoofdpersoon van dit boek, Tom Hazard, is oud. En niet gewoon oud als een oude man: hij ziet eruit als ergens in de veertig, maar hij leeft al meer dan vierhonderd jaar. Vanaf een bepaald moment in zijn puberteit verouderde hij nauwelijks meer. Hij veroudert ongeveer veertien keer zo langzaam als gewone mensen.

Dat klinkt mooi, maar brengt hem al tamelijk snel in de problemen. Het valt namelijk nogal op dat hij er hetzelfde uit blijft zien, zeker in een tijd waarin mensen al vroeg een oud uiterlijk kregen. Dat kan niets anders zijn dan hekserij!

Het feit dat hij niet ouder lijkt te worden noodzaakt hem elke zoveel jaar een nieuw leven te beginnen, onder een nieuwe naam, op een plek waar niemand hem eerder kende. Hij blijkt niet de enige te zijn: eind negentiende eeuw wordt hij benaderd door Hendrich, iemand met dezelfde aandoening. Hij verzamelt de mensen die dit hebben en zegt ze te beschermen tegen de onderzoeksinstituten en andere bedreigingen. Als tegenprestatie moet Tom elke acht jaar een opdracht vervullen, meestal is dat een ander recruteren.

Continue reading “Matt Haig: How to stop time”

Miek Zwamborn: De duimsprong

miekzwamborndeduimsprong

Wat een mooi boek is dit! Het gaat over een vrouw die samen met een vriend, Jens, tochten heeft gemaakt in de bergen. Maar plotseling hoort niemand meer wat van Jens, hij is verdwenen, vermist. In haar verdriet gaat ze op zoek naar de plekken waar hij kwam, waar hij haar kaarten vandaan gestuurd heeft. Ze weet ook wel dat ze hem niet gaat vinden.

Eerder al raakte ze gefascineerd door de bergen, de geologie, door natuurhistorische musea. Zo komt ze op het spoor van de negentiende-eeuwse Zwitserse geoloog Albert Heim. Heim maakte al op jonge leeftijd tochten door de bergen en hij maakte tekeningen en prachtige, nauwkeurige maquettes van wat hij zag. Hij bracht de Alpen in kaart.

Voor de hoofdpersoon gaan de zoektocht naar Jens en die naar Heim samen op. In het boek lezen we door elkaar heen waar de hoofdpersoon is, wat er eerder gebeurd is, en wat ze ontdekt over het leven en werk van Heim. Zijn jeugd, studie, carrière, huwelijk met een zelfstandige vrouw die ook studeert en arts wordt. Foto’s van landschappen, en ook oude foto’s van en door Heim gemaakt, zijn deel van het verhaal. Net als oude kaarten, brieven, tekeningen. Het is jammer dat alles in zwart-wit is afgedrukt.

Continue reading “Miek Zwamborn: De duimsprong”