Frances Hodgson Burnett: The secret garden

franceshodgsonburnettthesecretgarden

Dit is een ultieme klassieker natuurlijk! Ik heb het boek in het Nederlands gelezen toen ik klein was en heb herhaaldelijk de film gezien, voor mijn gevoel was die in de jaren ’80 altijd op tv in de kerstvakantie, maar misschien overdrijft mijn geheugen hier een beetje.

Het boek kwam uit in 1911, maar is nog steeds goed leesbaar en toegankelijk. Het verhaal is bekend genoeg: Mary Lennox, die tot nu toe in India woonde, tot op het bot verwend (door bedienden), verwaarloosd (door haar ouders) en verweesd (door de cholera), wordt naar Engeland gebracht om bij haar oom in een groot landhuis te gaan wonen. Die oom laat zich ook al niet erg veel aan kinderen gelegen liggen en is meestal weg, dus ook nu wordt Mary verzorgd door bedienden, maar het meisje dat het meest voor haar zorgt is van een heel ander type: ze heeft zelf een hele lading broers en zussen en een hardwerkende moeder, en ze vindt het belachelijk dat Mary niet eens zichzelf aan kan kleden. En ze stuurt Mary naar buiten, de tuin in.

Doorgaan met het lezen van “Frances Hodgson Burnett: The secret garden”

Tonke Dragt: De torens van februari

tonkedragtdetorensvanfebruari

Dit boek is een van mijn favoriete boeken. Schrikkeldag (vandaag!) speelt een belangrijke rol, dus juist in een schrikkeljaar lees ik het graag opnieuw. Ik heb het al best vaak gelezen, al weet ik niet meer hoe vaak en ook niet wanneer de eerste keer was, maar dat was ergens in mijn jeugd toen ik het leende uit de bieb.

Het verhaal heeft de vorm van een dagboek, een dagboek van iemand dat Tonke Dragt ontvangen heeft van zijn broer. In het begin weten we nog niet wie het dagboek heeft geschreven, sterker nog, de persoon die het dagboek schrijft weet zelf niet meer wie hij is. Zijn geheugen begint op een verwarrend moment op het strand, waar hij opeens staat, zijn rechterschoen aan zijn linkervoet en andersom, zijn voetsporen komen uit de zee maar op het randje van zijn broek na is hij droog.

Hij is de duinen ingelopen, en na een tijd komt hij bij twee vreemde torens uit, die hem tegelijk vreemd en bekend voorkomen. Bij de torens hoort een torenwachter, meneer Avla, en die neemt hem onder zijn hoede, geeft hem eten, moedigt hem aan in zijn dagboek te schrijven. Meneer Avla heeft zelf een kist met papieren en lijkt meer te weten dan hij zegt. Hij geeft hem ook een naam, Tim.

Iemand anders die interesse in hem toont is Jan Davit, een man die hij op zijn eerste dag al tegenkwam, en uiteindelijk neemt Jan hem op in zijn huis, waar ook dochter Téja en hond (ook) Téja wonen. Téja is veertien, ongeveer van Tims leeftijd (maar ook die weet hij natuurlijk niet). Hij gaat met Téja mee naar school, een fijne plek waar je dingen kunt leren, hoewel hij eerst andere associaties had bij dat woord. Jan vindt dat Tim gewoon moet blijven, hij kan zich voordoen als hun neef uit Atlantis. Maar Tim kan het niet laten te zoeken naar wat hij vergeten is, naar wie hij is. En daarvoor moet hij toch terug naar de torenwachter, want die leek meer te weten.

[hieronder staan enkele spoilers in de tekst]

Doorgaan met het lezen van “Tonke Dragt: De torens van februari”

Susin Nielsen: Word nerd

susinnielsenwordnerd

Ik had vertalingen van de boeken van de Canadese Susin Nielsen al vaker prominent op de kinderboekentafels in de boekwinkel zien liggen en ze leken me leuk. Toen ik ook nog positieve recensies tegenkwam besloot ik er maar eens eentje te kopen. En dat beviel zo goed dat ik daarna nog een stapeltje besteld heb!

De hoofdpersoon van Word nerd is Ambrose, een twaalfjarige jongen die een overbeschermende moeder heeft. Waarom ze dat is wordt gedurende het verhaal wel duidelijk: ze is Ambrose’ vader erg plotseling verloren, en Ambrose heeft een pinda-allergie waar hij toen hij klein was bijna dood aan ging.

Ambrose en zijn moeder zijn al vaak verhuisd, zijn moeder krijgt steeds tijdelijke banen aan de universiteit maar die lopen na een paar jaar weer af, of ze is het ergens niet mee eens en vertrekt weer. Ambrose heeft daardoor geen familie in de buurt en ook geen vrienden, want op de school waar hij nu zit wordt hij gepest. Hij is een wat aparte jongen die vaak precies de verkeerde dingen zegt, hij houdt van kleren die anderen raar vinden, moet een roze tasje mee voor zijn epi-pen. Om er toch bij te horen verzint hij soms dingen, en hij spiegelt zijn moeder voor dat hij wel vrienden heeft om haar niet teleur te stellen.

Doorgaan met het lezen van “Susin Nielsen: Word nerd”

Simon van der Geest: Het werkstuk

simonvandergeesthetwerkstuk

Eva zit in groep 8 en moet een werkstuk maken, over iets waar ze graag meer over wil weten. Er is eigenlijk maar één ding dat ze kan bedenken: haar biologische vader. Over hem weet ze bijna niets, niet eens hoe hij heet.

Haar moeder is een beroemde zangeres en zij praat liever niet over Eva’s vader. Maar als Eva wat rondsnuffelt vindt ze toch allerlei spullen: een foto van haar moeder met een donkere arm om haar heen, de persoon aan wie die arm vastzit is er afgescheurd. Een verjaardagskaart van haar vader aan haar van toen ze 1 werd.

De juf is er eerst op tegen dat ze haar werkstuk over “biologische vaders” schrijft. Maar Eva zet door en ontdekt nuttige informatie. Zo schrijft ze een hoofdstuk over “Wat heb je aan een biologische vader?” In het dierenrijk kunnen biologische vaders levensgevaarlijk zijn. Maar ook bij mensen zijn er vaders die nooit naar je omkijken, die noemt Eva “kindblind”. Ze gaat ook in op de biologie om aanwijzingen te vinden: Eva heeft elf tenen en ze ontdekt dat dat erfelijk is, dus haar vader zal waarschijnlijk ook elf tenen hebben. Die elfde teen komt zelfs wel van pas: hij tintelt als er iemand liegt. Ook als ze dat zelf doet, overigens.

Doorgaan met het lezen van “Simon van der Geest: Het werkstuk”

Philippa Pearce: Minnow on the Say

philippapearceminnowonthesay

Ik las eerder dit jaar met veel plezier Tom’s midnight garden, dus ik deed wat ik dan altijd doe: meer boeken van dezelfde schrijver zoeken! Een van die boeken is Minnow on the Say. Een wat cryptische titel. “Minnow” blijkt “voorn” te betekenen (zo zie je maar, ook uit kinderboeken valt van alles te leren), en de Say is het riviertje waar de achtertuin van hoofdpersoon David aan grenst.

Op de dag dat de Say hoger staat dan ooit vindt David een kano bij de aanlegsteiger in zijn tuin. De kano is duidelijk losgeraakt, dus hij gaat op zoek naar de eigenaar. Na een tijdje varen komt hij bij een grote tuin met een oud landhuis en een boze jongen van wie de kano blijkbaar is: Adam. Al snel delen ze het enthousiasme voor de kano en ze gaan hem samen opknappen. Omdat de kano zo vloeiend in het water beweegt noemen ze hem “Minnow”.

De kanotochtjes in deze lange Engelse zomer zijn aanlokkelijk beschreven, maar daar blijft het niet bij. David is een jongen uit een heel normaal gezin met degelijke ouders en een bezorgde moeder (al hoort hij later interessante verhalen over zijn vader toen hij jong was!), een fiets en een krantenwijk, Adam is een wees zonder geld maar met een rijke voorgeschiedenis. In Adams familie (hij woont nu alleen met zijn tante en grootvader in dat oude huis) gaat een verhaal over een verborgen schat! En die kano kunnen ze goed gebruiken om naar die schat op zoek te gaan. Dat doen ze niet uit hebberigheid, maar omdat Adam na de vakantie tegen zijn zin moet verhuizen naar zijn familie in de stad, want zijn tante heeft te weinig geld om nog langer voor hem te zorgen.

Het is een prachtig en tot de verbeelding sprekend verhaal, over kanotochtjes, familie, geschiedenis, overleveringen en raadsels. Een perfect boek om even weg te dromen op een regenachtige middag.

Ellen Raskin: The Westing game

ellenraskinthewestinggame

Net als Tom’s midnight garden is dit een klassieker die ik in mijn jeugd gemist heb, al is dat bij The Westing game wat minder verwonderlijk omdat daar voor zover ik kan zien geen Nederlandse vertaling van verschenen is (maar als ik me vergis hoor ik het graag). Het boek stamt uit 1978.

Ellen Raskin heeft vier kinderboeken geschreven en een heleboel boeken geïllustreerd. Ook voor dit eigen boek ontwierp ze het uiterlijk tot in detail, achterin de editie die ik heb staan verschillende ontwerpen die ze hiervoor maakte.

Het verhaal gaat over een groep mensen die allemaal een brief krijgen waarin hen een appartement in een nieuw gebouw te huur wordt aangeboden. Op wonderlijke wijze passen de appartementen precies bij die mensen, dus ze gaan allemaal op het aanbod in. Het complex ligt aan Lake Michigan, vlakbij het landhuis van de geheimzinnige en teruggetrokken levende miljonair Samuel W. Westing die al jaren niet gezien is.

Doorgaan met het lezen van “Ellen Raskin: The Westing game”

Holly Bourne: What magic is this?

hollybournewhatmagicisthis

Een nieuw boek van Holly Bourne ga ik natuurlijk meteen lezen! What magic is this? is wel een iets ander boek dan bijvoorbeeld de Spinster Club trilogie of It only happens in the movies, want het is geschreven voor een wat jongere doelgroep. Ik denk dat dit boek geschikt is voor wat hier zo ongeveer de brugklas is.

Qua thematiek komt dit boek wel overeen met Bournes meeste andere boeken: obsessieve verliefdheid, psychische problemen, vooral van jezelf leren houden en hoe bij al deze zaken vriendschap heel belangrijk is.

Doorgaan met het lezen van “Holly Bourne: What magic is this?”

Tamara Bach: Veertien

tamarabachveertien

Bé heeft de ziekte van Pfeiffer gehad en heeft haar vriendinnen ruim twee maanden niet gezien. Vandaag is de eerste schooldag na de vakantie. Haar vriendinnen zijn samen op vakantie geweest en hebben van alles meegemaakt.

Dit boek beslaat die eerste schooldag. Een heel gewone dag eigenlijk. Maar toch gebeurt er veel. We lezen hoe de schooldag verloopt, wat hetzelfde is gebleven (de vriendinnen, de docenten, de rij in de kantine), wat niet (diezelfde vriendinnen, een nieuwe klasgenoot, is ze nu te oud om boterhammen te smeren?).

Doorgaan met het lezen van “Tamara Bach: Veertien”

Annet Schaap: Lampje

annetschaaplampje

Lampje kreeg zoveel positieve recensies en prijzen dat ik na een tijdje besloot het cadeau te vragen met Kerstmis. Ik kreeg het inderdaad en pakte het afgelopen week ook eindelijk uit de kast om het te lezen.

Het boek gaat over Lampje, dochter van de vuurtorenwachter. Lampje is natuurlijk niet haar echte naam:

Eigenlijk heet ze Emilia. Maar dat was ook haar moeders naam geweest. En vroeger vond haar vader het lastig dat er altijd twee mensen opkeken als hij riep en later wilde hij de naam nooit meer horen. Dus noemt hij haar Lampje.
“Maar een licht ben je niet, Lampje,” zegt hij altijd, als ze iets vergeet of ergens over struikelt, en meestal net met hete soep of zo.

Dat vond ik grappig.

Doorgaan met het lezen van “Annet Schaap: Lampje”

Sjoerd Kuyper: Bizar

sjoerdkuyperbizar

Hoofdpersoon Sallie Mo heeft van haar psycholoog een opdracht meegekregen: drie maanden niet lezen en zelf dingen gaan meemaken. Tenzij het haar lukt om minder dan drie keer te liegen op een dag, dan mag ze weer lezen. Daarom gaat Sallie Mo maar schrijven. En daarvoor blijkt het juist nodig om wat mee te maken.

Sallie Mo is met haar moeder op een Waddeneiland, op de enige camping. Daar gaan ze elk jaar naartoe en daar ontmoeten ze twee andere alleenstaande moeders met hun kinderen; de bijbehorende vaders waren vroeger juist de bindende factor maar die zijn nu allemaal buiten beeld. De drie moeders gaan in de vakantie actief op zoek naar nieuwe mannen, de kinderen vermaken zichzelf. Een van die andere kinderen is Sallie Mo’s geheime liefde Dylan, maar hij weet dat nog niet. Verder zijn er nog de halfbroers Donnie van zestien en Beitel van acht. Beitel is een dromerig jongetje dat met de dieren praat, Sallie Mo lijkt de enige die hem echt ziet. Maar Sallie Mo is zelf ook altijd onzichtbaar geweest: ze leefde in haar boeken. De enige die haar zag was opa David, eigenlijk haar overgrootvader. Maar die is overleden, en daarna moest Sallie Mo naar die psycholoog.

Doorgaan met het lezen van “Sjoerd Kuyper: Bizar”