Gerard Reve: De avonden

gerardrevedeavonden

Een van mijn docenten Nederlands zei ooit over dit boek: “Ga dat maar niet lezen, dat vinden jullie veel te saai.” In mijn studententijd deed ik dat toch. Ik was lid van een culturele studentenvereniging en daar lazen we met een groepje De avonden zoals het hoort, op de laatste tien dagen van het jaar. Daarna ben ik dat af en toe blijven doen, ook dit jaar weer, deze keer samen met mijn ouders en broer.

De avonden bestaat uit tien hoofdstukken en elk hoofdstuk omvat een dag van het leven van Frits van Egters, “de held van deze geschiedenis”. Dat held is meteen al ironisch bedoeld: Frits is allesbehalve een held, en dat geschiedenis is ook niet echt van toepassing omdat het in feite een boek zonder plot is. Maar het boek is allesbehalve saai, juist als je het vaker leest wordt het elke keer grappiger door de manier waarop Reve in detail die donkere dagen rond kerst beschrijft en het subtiele hilarische gedrag van Frits jegens vooral zijn ouders.

Continue reading “Gerard Reve: De avonden”

Advertenties

Evert Hartman: Buitenspel

everthartmanbuitenspel

Het herlezen van kinderboeken van geliefde schrijvers van vroeger is altijd een risicovolle bezigheid: soms blijkt zo’n boek dat je vroeger prachtig vond nog steeds prachtig (en mijn ervaring is dat ik er in zo’n geval ook meteen weer helemaal in zit), en soms blijkt dat een boek dat je vroeger mooi vond niet meer helemaal voldoet aan je volwassen visie op stijl, opbouw, enzovoort.

Dit boek viel meer in de tweede categorie, al vond ik dit vroeger ook al niet het beste boek van Hartman. Het verhaal gaat over Floris, die zich anders voelt dan zijn klasgenoten. Hij houdt van lezen en niet van sporten, en hij weigert water bij de wijn te doen. Als zijn klasgenoten zeuren over dat iets teveel werk is, of het onterecht vinden dat ze een onvoldoende krijgen als ze niet geleerd hebben, vindt hij dat maar onzin. Hij doet zijn best op school en leest veel omdat hij later toneelspeler wil worden. Dit soort woorden maken het boek meteen wat gedateerd, dat zou nu niemand meer zo zeggen. Floris wordt af en toe gepest en heeft weinig aansluiting, alleen Arjen is echt een vriend in zijn ervaring.

Continue reading “Evert Hartman: Buitenspel”

Jan de Zanger: Ben is dood

jandezangerbenisdood

Jan de Zanger schreef in de jaren ’80 boeken die we tegenwoordig in het genre young adult zouden onderbrengen. Hadden we er maar wat van gezegd! valt daaronder, en dit boek ook. Ook dit boek las ik voor het eerst toen ik zelf op de middelbare school zat.

De titel zegt het al: Ben is dood. Het verhaal begint als de klas van Ben net gehoord heeft dat hij verongelukt is, geschept door een bus. Hoofdpersoon Fer realiseert zich dat hij eigenlijk maar heel weinig weet over Ben, en ook over zijn andere klasgenoten. Ze zitten in 4 havo, die klas bestaat voor de helft uit leerlingen die van de mavo kwamen (en ook nog eens van verschillende scholen, stapelen was in die tijd blijkbaar wat gebruikelijker dan nu) en verder uit leerlingen uit verschillende 3 havo-klassen en nog een enkele zittenblijver.

Continue reading “Jan de Zanger: Ben is dood”

Jan de Zanger: Hadden we er maar wat van gezegd!

jandezangerhaddenweermaarwatvangezegd

Anders dan in de meeste jeugdboeken zijn de hoofdpersonen in dit boek volwassen. Het verhaal begint als Pieter Vink, vooraan in de veertig, na 25 jaar terug komt op zijn oude middelbare school. De school viert een jubileum en er is een grote reünie.

Pieter realiseert zich dat hij maar heel weinig herinneringen aan zijn schooltijd heeft, hij kan zich maar enkele klasgenoten direct voor de geest halen. Hij ontmoet als eerste Joyce, de vrouw op wie hij vroeger verliefd was, zij praat hem bij. De rest van de klas blijkt elkaar nog goed te kennen en elke vijf jaar bij elkaar te komen, hij heeft die uitnodigingen nooit ontvangen, en elke keer hebben ze zich afgevraagd waar hij toch terechtgekomen zou zijn. In de loop van de dag, als hij de gezichten, gebaren, houdingen, stemmen weer ziet, keren zijn herinneringen terug. En die hebben te maken met de nachtmerries die hem al die tijd al achtervolgen.

Continue reading “Jan de Zanger: Hadden we er maar wat van gezegd!”

Maria Gripe: Agnes Cecilia

mariagripeagnescecilia

Agnes Cecilia is een van mijn favoriete jeugdboeken. Ik las het lang geleden voor het eerst, ik weet niet meer wanneer precies, maar ik schat dat ik een jaar of 12 was. Het stond gewoon in de bibliotheek in Meijel, waar ik woonde, al was het toen ook al 9 jaar oud, want deze vertaling van Jan de Zanger komt uit 1983. Buiten die bibliotheek heb ik zelden een exemplaar van dit boek gezien. Toen de lokale bieb het afschreef heb ik het op de kop getikt, ik heb ooit nog één ander bieb-exemplaar op een boekenbeurs gezien, en uiteindelijk heb ik een jaar of tien geleden een mooi exemplaar gevonden bij De Slegte. Verder ben ik het nooit ergens tegengekomen, terwijl ik toch regelmatig boekenmarkten bezoek. Wel zie ik op internet soms andere mensen naar dit boek zoeken, dus blijkbaar heeft het op meer mensen indruk gemaakt.

Het boek gaat over Nora, die op jonge leeftijd haar ouders heeft verloren bij een auto-ongeluk. Ze is daarna opgenomen bij familie in het gezin van Anders en Karin en hun zoon Dag, die van haar leeftijd is. Hoe lief ze ook zijn en hoe hard ze ook het tegendeel beweren, toch heeft ze altijd op de achtergrond het gevoel dat ze er niet écht bij hoort.

Het gezin verhuist naar een groot appartement in een oud gebouw. Nora voelt zich alsof ze thuiskomt. Bij het verbouwen ontdekken ze hoge, dichtgetimmerde muurkasten waar lang geleden spullen in achtergelaten zijn. En vanaf die tijd gebeuren er rare dingen: Nora hoort als ze alleen thuis is voetstappen lopen in de kamer naast de hare, het kapotte wekkertje dat uit die kasten komt begint op die momenten te lopen, maar de wijzers lopen achteruit, en ze voelt dat er iemand aanwezig is die ze niet kan zien die naar haar kijkt. Maar eng is het niet.

Continue reading “Maria Gripe: Agnes Cecilia”

Tonke Dragt: Als de sterren zingen

tonkedragtalsdesterrenzingen

Ik ben een groot fan van het werk van Tonke Dragt. Zozeer zelfs dat ik een aanzienlijke verzameling heb aangelegd van haar werk, inclusief de obscure publicaties waar haar losse verhalen decennia geleden in verschenen zijn, inclusief boeken die ze heeft vertaald, inclusief boeken die ze heeft geïllustreerd, inclusief sommige vertalingen.

Voor wie ook fan is, maar wellicht wat minder obsessief dan ik, heeft uitgeverij Leopold nu een bundeling van Dragts verhalen uitgegeven. Het is een prachtig boek geworden: heel mooi uitgegeven, gebonden, in kleur, leeslintjes. Geen plekje is onbenut gelaten: op de binnenkant van de kaft en de schutbladen staat een hervertelling van Sir Gawain and the Green Knight, door Dragt ooit gemaakt voor Leopold om als kerst- en nieuwjaarswens rond te sturen. (Die heb ik nog niet in mijn verzameling, overigens.)

Continue reading “Tonke Dragt: Als de sterren zingen”

Peter van Gestel: Joost of de domme avonturen van een slim jongetje

petervangesteljoost

De titel zegt het al: Joost is een slim jongetje. Bovendien draagt hij een bril en is hij nogal klein voor zijn leeftijd. Hij is elf, zit in de zesde klas (het boek komt uit 1981) en haalt met gemak hoge cijfers, maar van de omgang met meisjes snapt hij maar weinig. Wel heeft hij een bijzondere kijk op de wereld en een heel eigen manier van observeren en conclusies trekken.

Het boek bestaat uit drie verhalen, alle drie over een ander meisje. Het eerste verhaal, Marietje wil geen ijsje, gaat over klasgenootje Marietje die twee verschillende kleuren sokken draagt en, inderdaad, geen ijsje blijkt te willen. Niet van Joost, in ieder geval.

Continue reading “Peter van Gestel: Joost of de domme avonturen van een slim jongetje”

Peter van Gestel: Het meisje zonder muts

petervangestelhetmeisjezondermuts

Mijn liefde voor het lezen begon toen ik jong was. Er zijn kinderboeken die ik nog steeds af en toe herlees. Ook die boeken zal ik hier af en toe bespreken, onder de categorie “klassiekers”.

Het meisje zonder muts is een boek uit 1982 en ik vermoed dat ik dit pas heb gelezen toen ik al wat ouder was dan de eigenlijke doelgroep (10+ staat op de rug). Ik denk ook dat je de subtiliteiten in dit boek beter snapt als je al wat ouder bent.

Het verhaal gaat over Peer die een rode wollen muts op moet.

Continue reading “Peter van Gestel: Het meisje zonder muts”