Merijn de Boer: De geur van miljoenen

merijndeboerdegeurvanmiljoenen

Dit boek is een verhalenbundel. Ik lees in het algemeen liever romans dan verhalenbundels. Eigenlijk is dat gek natuurlijk, zoals just read ook schrijft: als lezer houd ik gewoon van verhalen in het algemeen, en ook romans zijn soms kort en soms lang. Als ik erover nadenk is het grootste nadeel van een verhalenbundel voor mij dat ik binnen één leesmoment (zeg, in de trein) van verhaal moet wisselen. Je zit ergens in, en dat is afgelopen, en omdat je nou eenmaal aan het lezen bent in een boek waarin je ook verder wil lezen, moet je je meteen weer verdiepen in een nieuwe situatie, nieuwe personages, een nieuwe setting. En die moeten ook snel en pakkend worden neergezet. In een roman is daar meer tijd voor.

Een ander nadeel van een verhalenbundel kan zijn dat de verhalen me niet allemaal evenveel aanspreken. En dat was in deze bundel ook het geval. Laat ik vooropstellen: De Boer kan goed schrijven. Zijn stijl en manier van schrijven, situaties bespreken, spreken me wel aan.

De thema’s doen dat echter niet allemaal. Sommige verhalen vond ik heel goed. Het laatste verhaal bijvoorbeeld, Het cassettebandje, vond ik sterk. Dat gaat over bankier Ype Middelkoop die na een opera-voorstelling door nachtelijk New York een heel eind naar huis moet lopen, en zijn leven overdenkt. Door die opera denkt hij aan een gelukkige tijd op de middelbare school en zijn toenmalige vriend Jerry, met wie hij een vriendschap had die gebaseerd was op een interesse voor literatuur en muziek. Wie is hij nou eigenlijk echt, die jongen die boeken las of toch meer de corpsbal met de carrière? Dat vond ik erg mooi beschreven. Ook het openingsverhaal Een acrobaat in Accra vond ik heel goed, omdat de hoofdpersoon in de loop van het verhaal door een knappe ombuiging opeens in een totaal ander licht komt te staan.

Continue reading “Merijn de Boer: De geur van miljoenen”

Advertenties

Vonne van der Meer: Eilandgasten

vonnevandermeereilandgasten

Wat lees je als het einde van het schooljaar nadert, je te moe bent voor ingewikkelde boeken en ook eens wat anders wil lezen dan een detective omdat je de plot steeds vaker al in het eerste kwart van het boek geraden hebt? In dit geval: iets om alvast een beetje in de vakantiesfeer te komen.

Dit boek speelt op Vlieland, daar was ik vorige zomer een weekje op vakantie. Ik heb het al eens eerder gelezen, maar dat is lang geleden en was vóór ik op een Waddeneiland op vakantie was geweest. Daarom leek het me leuk het opnieuw te lezen, en dat was het ook, zeker omdat ik bij de beschrijvingen van het eiland nu ook voor me zag hoe het er daar echt uitziet.

Continue reading “Vonne van der Meer: Eilandgasten”

Stephan Enter: Winterhanden

stephanenterwinterhanden

Dit is Enters eerste boek, maar het was zijn enige boek dat ik nog niet had gelezen. Ik vond zijn laatste boek Compassie wat tegenvallen, maar Lichtjaren, Spel en Grip vond ik mooi.

Ook in Winterhanden staan mooie stukken, al zijn er in zo’n verhalenbundel altijd verhalen die je meer aanspreken dan andere. Enter schrijft goed, hij slaagt er heel knap in gemoedstoestanden, van bijvoorbeeld twijfel, saaiheid, onrust, te beschrijven. Zijn personages vind ik dan echter soms wat irritant worden, vanwege hun betweterigheid en arrogantie. Vooral Olaf, in het verhaal Schijngestalte, ging mij persoonlijk een beetje op mijn zenuwen werken, waardoor ik ook even gestrand ben in het boek. Hij kijkt eigenlijk een beetje neer op zijn vriendin Anna, die wel mooi en lief is, maar hij lijkt haar niet erg serieus te nemen en wil de relatie beëindigen, maar doet dat heel lang niet. De ontmoetingen schuren en wringen.

Continue reading “Stephan Enter: Winterhanden”

Franca Treur: Slapend rijk

francatreurslapendrijk

Franca Treur schrijft naast romans (zoals Hoor nu mijn stem) ook korte verhalen, die op de achterpagina van nrc.next verschenen. In 2016 verscheen de eerste bundeling, X & Y, en nu is het vervolg uitgekomen.

De verhalen zijn heel kort: maximaal iets meer dan twee pagina’s, maar Enthousiasme bestaat bijvoorbeeld uit slechts twee alinea’s. In elk verhaal schetst Franca een situatie, meestal eentje die een beetje schuurt, soms ronduit treurig. De personages die ze opvoert zijn heel knap gekarakteriseerd, zonder dat het clichés zijn. Het zijn de mensen die je elke dag tegenkomt in de trein, in de supermarkt of op je werk, samengebald tot één aspect dat een heleboel zegt.

Continue reading “Franca Treur: Slapend rijk”

Rascha Peper: De waterdame

raschapeperdewaterdame

Dit boek is het debuut van Rascha Peper. En dat is een fijn vooruitzicht: als ik haar laatste boek Handel in veren mooi vind en haar eerste boek ook, biedt dat goede kansen voor alles dat daar nog tussenin zit!

Titelverhaal De waterdame, het eerste verhaal in deze verhalenbundel, gaat over het leven van de geesteszieke en al lang geleden overleden oma van de hoofdpersoon, waar ze over leest in de brieven van haar overgrootmoeder aan een verhuisde vriendin.

Anders dan in Zwartwaterkoorts hebben de verhalen in dit boek niet direct iets met elkaar te maken. Er zijn geen personages die in meerdere verhalen voorkomen. Maar de verhalen staan ook weer niet helemaal los van elkaar, er is wel thematische samenhang.

Continue reading “Rascha Peper: De waterdame”

Tonke Dragt: Als de sterren zingen

tonkedragtalsdesterrenzingen

Ik ben een groot fan van het werk van Tonke Dragt. Zozeer zelfs dat ik een aanzienlijke verzameling heb aangelegd van haar werk, inclusief de obscure publicaties waar haar losse verhalen decennia geleden in verschenen zijn, inclusief boeken die ze heeft vertaald, inclusief boeken die ze heeft geïllustreerd, inclusief sommige vertalingen.

Voor wie ook fan is, maar wellicht wat minder obsessief dan ik, heeft uitgeverij Leopold nu een bundeling van Dragts verhalen uitgegeven. Het is een prachtig boek geworden: heel mooi uitgegeven, gebonden, in kleur, leeslintjes. Geen plekje is onbenut gelaten: op de binnenkant van de kaft en de schutbladen staat een hervertelling van Sir Gawain and the Green Knight, door Dragt ooit gemaakt voor Leopold om als kerst- en nieuwjaarswens rond te sturen. (Die heb ik nog niet in mijn verzameling, overigens.)

Continue reading “Tonke Dragt: Als de sterren zingen”

I’ll be home for Christmas

crisisillbehomeforchristmas

Dit boek is uitgegeven door Crisis, een Engelse organisatie die daklozen helpt, en minstens één pond van elk verkocht exemplaar gaat ook direct naar Crisis. Deze bundel bevat veertien verhalen van Britse Young Adult auteurs die speciaal voor dit boek een verhaal hebben geschreven over het thuisgevoel en Kerst.

De onderwerpen variëren van dakloos zijn met Kerst, voor het eerst Kerst vieren met het nieuwe gezin van je vader tot een verhaal over mysterieuze verdwijningen met Kerst. Veel verhalen gaan over familie, en dan vooral lastige relaties met ouders, wat waarschijnlijk vooral met de leeftijd van de hoofdpersonen en de doelgroep te maken heeft.

Continue reading “I’ll be home for Christmas”

Rascha Peper: Zwartwaterkoorts

raschapeperzwartwaterkoorts

Nadat ik Handel in veren gelezen had, had ik zin om meer te lezen van Rascha Peper. Zwartwaterkoorts is een van haar weinige boeken die nog gewoon nieuw te koop zijn in de boekwinkel, dus daar begon ik mee.

Dit boek is een verhalenbundel. Wat ik leuk vind is dat een aantal personages in meerdere verhalen terugkomt, zodat duidelijk wordt dat alle verhalen zich in dezelfde wereld afspelen. Wat ik hier mooi aan vind, is dat je ziet dat het leven van mensen niet maar één verhaal is; personages komen in verschillende contexten naar voren.

Continue reading “Rascha Peper: Zwartwaterkoorts”

Maarten ’t Hart: De unster

maartenthartdeunster

Ik heb de laatste jaren best veel boeken van Maarten ’t Hart gelezen. Wat ik bijzonder vind is dat de thema’s die hij aansnijdt steeds dezelfde zijn (geloof, jeugd in Maassluis met vader die doodgraver is, natuur en tuinieren, bioloog al dan niet op veldwerk of conferentie, onbereikbaar meisje, ongemak bij sociale of representatieve gelegenheden), maar ik zijn verhalen en romans toch steeds leuk blijf vinden.

Ook hoofdpersonen die niet Maarten ’t Hart heten, maar bijvoorbeeld Bartimeüs Ligtendag, hebben eigenlijk altijd veel kenmerken en eigenschappen die ’t Hart blijkens zijn andere werk zelf óók heeft. Dat klinkt als weinig origineel, maar daardoor krijgt zijn oeuvre ook samenhang en diepgang doordat dezelfde thema’s steeds op een net iets andere manier worden uitgewerkt.

Continue reading “Maarten ’t Hart: De unster”

Caroline van Keeken: Zo worden wij niet

carolinevankeekenzowordenwijniet

Alle verhalen in deze bundel zijn eigenlijk een puzzel. Je komt in iemands hoofd terecht, ziet en denkt wat die persoon ziet en denkt, en pas langzaam wordt duidelijk wie die iemand is: een man, een vrouw, een volwassene, een kind, een ouder, een echtgenoot. Soms moet je even teruglezen naar het begin. Ik werd herhaaldelijk op het verkeerde been gezet, bijvoorbeeld in het verhaal Een goed huwelijk, waar ik er ruim twee bladzijdes over deed om er achter te komen dat de ik-figuur een man was, wat voor het verhaal toch wel een essentieel gegeven is.

Continue reading “Caroline van Keeken: Zo worden wij niet”