Marjolijn van Heemstra: In lichtjaren heeft niemand haast

marjolijnvanheemstrainlichtjarenheeftniemandhaast

Marjolijn van Heemstra ligt in een warme zomer wakker, in haar huis in de volkswijk waar de gentrificatie uit de hand aan het lopen is. Het is warm, droog, en ze leest activistische posts op social media over klimaatverandering en milieuvervuiling. Mensen in Groenland met solastalgia, het rouwen om hun verloren wereld. Ze blijft maar piekeren, vooral over de verdeeldheid in de wereld die alleen maar lijkt toe te nemen. “Het is mijn overbuurvrouw die de klimaatcrisis een links complot noemt. Dit jaar gaat ze voor het eerst in haar leven een vliegreis maken en nu moet ze zich daar ineens voor schamen vanwege klimaatgekkies als ik die petities tekenen tegen de luchtvaartindustrie. Terwijl ik alle continenten van de wereld zag in de jaren dat zij met het gezin de vakanties thuis doorbracht op veertig vierkante meter.”

Van Heemstra heeft het gevoel dat haar blik de afgelopen tijd vernauwd is, door het gezinsleven en beslommeringen. Ze denkt terug aan een aantal jaar eerder, toen ze bij de Space Expo bij ESA een foto gemaakt door de Hubble telescoop zag. Ze mocht een tijdje het museum als werkplek gebruiken toen, en keek vaak naar die foto, eigenlijk een samenstelling van een serie observaties. Misschien is dat uitzoomen wel een manier om haar blik weer te verbreden.

Doorgaan met het lezen van “Marjolijn van Heemstra: In lichtjaren heeft niemand haast”

Franca Treur: De golf

francatreurdegolf

Ik heb hier lang niet geblogd. De voornaamste reden is simpelweg: schermmoeheid. Ik werk nog steeds voornamelijk thuis en heb bijna alle lessen dit jaar online gegeven, alle overleggen online gedaan. Dan zijn ’s avonds mijn ogen moe en ben ik meestal blij als het scherm even uit kan.

Dat betekent niet dat ik niet doorgelezen heb! Want daar heb ik juist meer tijd voor gehad omdat veel andere dingen niet doorgingen. Dus er is op zich genoeg om over te schrijven.

Deze week was het boekenweek. Nou kom ik elke week wel in de boekwinkel sinds dat weer mag, maar deze week kwamen er wel heel veel leuke nieuwe boeken uit. Eén daarvan is dit boekje van Franca Treur. Geen nieuwe roman, meer een novelle, vorig jaar als feuilleton verschenen in NRC Handelsblad. Doorgaan met het lezen van “Franca Treur: De golf”

Leesjaar 2020

Ik heb dit gekke jaar meer gelezen dan ooit, maar minder geschreven op mijn boekenblog, vooral aan het eind. Door al dat online lesgeven zit ik zoveel achter mijn scherm dat ik daar in mijn vrije tijd minder zin in heb. En dit blog is een hobby en moet leuk blijven, niet een extra taakje zijn. Ik weet nog niet wat dat voor het nieuwe jaar betekent, misschien komt die zin wel als vanouds terug, misschien niet. Er zullen vast wel af en toe stukjes verschijnen. Je kunt me sowieso altijd op Goodreads volgen als je benieuwd ben wat ik aan het lezen ben!

In mijn Year in Books kun je alle boeken zien die ik dit jaar gelezen heb, dat zijn er 132. Naast literatuur zijn dat dit jaar behoorlijk veel kinder-, jeugd- en young adult-boeken geweest, en detectives. Genres die ik altijd graag lees en die, zoals ik eerder schreef, geschikt zijn voor escapistisch lezen. Boeken die me het verhaal intrekken. Ook heb ik best wat boeken herlezen.

Hieronder noem ik een paar boeken die ik dit jaar las die ik sowieso aanraders vind. Het is geen echte top-zoveel, ook omdat ze zo verschillend zijn.

Doorgaan met het lezen van “Leesjaar 2020”

Maureen Johnson: de Truly Devious-trilogie

maureenjohnsontrulydevioustrilogy

Mijn leesgedrag in deze rare tijden komt neer op: veel boeken lezen, maar geen moeilijke boeken lezen. Ik lees nu vooral kinderboeken, young adult en detectives. Meeslepende boeken dus, zeer geschikt voor escapisme. En zo ontdek ik allerlei leuks in die genres.

Deze trilogie is een voorbeeld: ik zag hem staan in de boekwinkel, deel 1 leek me leuk en dat kocht ik om het te proberen, en toen ik er eenmaal in begonnen was, was het leuk genoeg om ook meteen deel 2 en 3 te kopen. En dat is maar goed ook, want in tegenstelling tot veel detectiveseries was deel 1 helemaal geen afgerond verhaal! Het duurde tot het einde van deel 3 om overal achter te komen.

Het boek is een young adult detective. Stevie Bell is geobsedeerd door detectives en true crime. Daarom meldt ze zich aan bij Ellingham Academy, een beroemde privé-school in Vermont, op een zeer afgelegen plek. De school is gratis en de toelating gaat op grond van aanmeldingen, waarbij het criterium vooral is dat je een bijzondere interesse en talent ergens voor moet hebben. Wat dat dan is maakt niet echt uit, Stevies interesse in misdaad blijkt voldoende. En ze wil zo graag naar Ellingham omdat daar in de jaren ’30 moorden zijn gepleegd: de vrouw van de oprichter van de school en haar dochter zijn toen ontvoerd en de vrouw is vermoord teruggevonden, de dochter is nog steeds zoek. Bovendien werd op diezelfde dag een studente vermoord. Er is iemand veroordeeld, maar men is er niet echt van overtuigd dat dat ook daadwerkelijk de schuldige was.

Doorgaan met het lezen van “Maureen Johnson: de Truly Devious-trilogie”

Leesweek Tonke Dragt: Het geheim van de klokkenmaker

tonkedragthetgeheimvandeklokkenmaker

Komende donderdag wordt Tonke Dragt 90 jaar. Om dat te vieren organiseert Richard Thiel op Facebook de Tonke Dragt Leesweek. Die leesweek bestaat natuurlijk uit (her)lezen van zoveel boeken van Tonke Dragt als je zelf wil, maar ook komt er elke dag een opDragt. Zo kon je een verjaardagskaart sturen, een selfie maken met je favoriete boek van Tonke Dragt (moeilijk kiezen!) en vandaag (opDragt 3) kwam een leuke omslagenpuzzel online. Je kunt ook meedoen met de puzzel als je niet deelneemt aan de leesweek of niet op Facebook zit, via deze link.

omslagenpuzzeltonkedragt

Ik heb inmiddels Het geheim van de klokkenmaker herlezen. Dat is een opmaat naar Aan de andere kant van de deur en het verscheen enkele jaren eerder als los boek. Het verhaal gaat over een student geschiedenis die bij een klokkenmaker op kamers woont. Zowel de student als de klokkenmaker zijn dus erg geïnteresseerd in tijd en het verloop daarvan. De klokkenmaker is een tijdmachine aan het bouwen, en de student heeft morgen een tentamen waar hij nog niet genoeg voor gestudeerd heeft… De intermezzo’s spelen aan de andere kant van de deur, in de bibliotheek van de Januaraanse Ambassade, waar zeeën van tijd zijn omdat alle klokken van hun wijzers zijn beroofd. Daar leest de bibliothecaris het verhaal voor aan een paar kinderen. Maar hoe is het nou echt gegaan?

Jenny T. Colgan: Resistance is futile

jennytcolganresistanceisfutile

Ik ken Jenny Colgan als auteur van romantische feel-good boeken. Maar toen zag ik op Goodreads dat ze ook een boek over een vrouwelijke wiskundige geschreven heeft, en toen werd ik nieuwsgierig. Ik heb wiskunde gestudeerd en vind het altijd interessant om te zien hoe wiskundigen er vanaf komen in fictie, zeker als het vrouwen zijn. Ik verwachtte dus een romantisch boek over een vrouwelijke wiskundige.

Maar daarmee had ik de T. in de auteursnaam even over het hoofd gezien: die reserveert Colgan voor een wat ander genre, onder die naam schreef ze ook enkele Doctor Who-boeken. Dit boek gaat inderdaad meer de SF-kant op. Zonder al te veel te verklappen: jazeker, aliens.
Doorgaan met het lezen van “Jenny T. Colgan: Resistance is futile”

David Mitchell: Slade House

davidmitchellsladehouse

Dit is voor Mitchells begrippen een dun boek, al heeft het nog steeds 233 bladzijden. Het is ook weer net een ander genre: griezelverhaal, horror (dat lijkt zo in het begin in elk geval, al scheelt het feitelijk maar weinig met sommige gebeurtenissen in The Bone Clocks). Ik had dit boek al gelezen toen het uitkwam in 2015, maar het speelt (vast niet helemaal toevallig) eind oktober en is zeer geschikt om te herlezen in de herfstvakantie!

We leren Slade House kennen in het eerste hoofdstuk, 1979. Nathan en zijn moeder zijn uitgenodigd door Lady Norah Grayer die in Slade House woont. Nathans moeder is musicus en zal daar spelen. Uit alles blijkt dat ze het niet makkelijk hebben: ze hebben weinig geld, en Nathan ervaart de wereld anders dan de meeste mensen. Het staat er niet letterlijk, maar uit de omschrijvingen kunnen we wel vermoeden dat hij een stoornis in het autistisch spectrum  heeft. Dat is overigens een thema dat Mitchell na aan het hart ligt: hij heeft een zoon met autisme, vertaalde The reason I jump en Fall Down 7 Times Get Up 8 (dat laatste heb ik nog niet gelezen) en bij een optreden in Eindhoven in 2016 las hij een verhaal voor waar ook een autistisch personage in voorkwam, als ik het me goed herinner.

Nathan en zijn moeder moeten via een steeg tussen huizenblokken, Slade Alley, het huis zien te vinden. Dat lukt niet meteen, maar plots ziet Nathan dan toch een kleine deur in een muur. Ze komen in een prachtige tuin met een groot landhuis, er is een aardige jongen die met Nathan een wedstrijdje wil doen, maar Nathan ziet steeds vreemdere dingen en het hoofdstuk ontaardt al snel in een horrorverhaal.

Doorgaan met het lezen van “David Mitchell: Slade House”

Holly Jackson: A good girl’s guide to murder & Good girl, bad blood

hollyjacksongoodgirl

A good girl’s guide to murder behoort tot twee genres die ik graag af en toe lees: de young adult en de detective. In beide opzichten vond ik het boek geslaagd, dus toen ben ik het vervolg Good girl, bad blood er maar direct achteraan gaan lezen.

In beide boeken is Pippa (Pip) de hoofdpersoon. Ze moet een profielwerkstuk maken voor school en ze besluit dat te doen over de verdwijning van Andie Bell: een meisje dat vijf jaar geleden verdween, vermoord door haar vriend Sal Singh die enkele dagen later zelfmoord pleegde. Andie is nooit gevonden.

Pip kent veel van de betrokkenen, ze woont tenslotte in hetzelfde dorp en heeft alles op een afstandje meegekregen. Ze belooft haar docent, die wel wat ethische bezwaren heeft, dat ze geen contact zal zoeken met de betrokken families. Maar dat doet ze wel: na een tijdje krijgt ze het vermoeden dat Sal misschien toch niet de dader was, en dan neemt ze contact op met zijn broer Ravi.

Doorgaan met het lezen van “Holly Jackson: A good girl’s guide to murder & Good girl, bad blood”

Judith Visser: Zondagsleven

judithvisserzondagsleven

Dit is het vervolg op het prachtige Zondagskind, waarin we lazen over hoe Jasmijn opgroeit en uiteindelijk haar diagnose autisme krijgt. In dit boek lezen we hoe het haar verder vergaat, want autisme gaat natuurlijk niet over.

Jasmijn werkt als receptioniste bij een bedrijf dat ze kent en waar ze zich op haar gemak voelt. Als dat bedrijf fuseert en Jasmijn overbodig is geworden, gaat ze op zoek naar een nieuwe baan. Liefst een die zoveel mogelijk lijkt op haar vorige baan. Ze wordt opnieuw receptioniste, maar op deze plek kost haar dat veel moeite: ze wordt geacht in de kantine te zitten, de lampen zijn te fel, haar leidinggevenden zijn weinig geneigd in haar (wat zij ervaren als) grillen mee te gaan en haar initiatieven pakken over het algemeen niet echt goed uit. Doorgaan met het lezen van “Judith Visser: Zondagsleven”