Ik heb dit jaar veel gelezen en ben feitelijk wel zo ongeveer gestopt met het schrijven van deze blog. Maar Oudjaar is een mooi moment om toch wat aandacht te besteden aan het afgelopen leesjaar. Ik las dit jaar veel kinderboeken en detectives, maar ook literatuur en ik herlas een aantal oude favorieten. In dit Goodreads-overzicht kun je al mijn gelezen boeken zien. Hieronder volgen vijf echte aanraders.
De beroemde Middeleeuwse tekst Van den Vos Reynaerde verwijst in de eerste regel naar “Willem die Madoc maakte” als de schrijver ervan. Waarschijnlijk is “Madoc” een andere tekst van dezelfde auteur, over wie verder ook eigenlijk niets bekend is, behalve dat hij waarschijnlijk in Oost-Vlaanderen leefde. Maar die tekst is nooit gevonden.
In dit boek krijgt Willem de Reuvere, een wetenschapper die gespecialiseerd is in de Middeleeuwse letterkunde, op een wankel moment in zijn carrière plotseling een uitzonderlijk boek tot zijn beschikking: een oude man neemt contact met hem op en vraagt hem om te regelen dat enkele bijzondere boeken bij de universiteitsbibliotheek terechtkomen. Hij herkent meteen het belang ervan: ze zijn allemaal bijzonder, maar in één van de banden zitten onbekende teksten van een auteur die heel goed die in raadselen gehulde Willem zou kunnen zijn. Een uitgelezen kans om zijn in het slop geraakte carrière vlot te trekken.
Willem trekt zich terug om in het geheim aan zijn project te werken, maar al snel leidt een hobby-projectje tot de rest van dit boek: hij gaat een verhaal schrijven over deze Willem die Madoc maakte. Het wordt een groot avonturenverhaal, bijna een ridderroman.
Doorgaan met het lezen van “Nico Dros: Willem die Madoc maakte”
Nadat ik begin vorig jaar Susin Nielsens Word nerd las heb ik direct al haar andere boeken gelezen. Dus toen ik zag dat er een nieuw boek uitgekomen was, ben ik het meteen gaan lezen. En het heeft ook nog zo’n leuke kaft!
Wilbur woont met zijn twee moeders in Toronto. Hij doet elke dag zijn best om zijn schooldag tot een goed einde te brengen. Toen hij op zijn elfde, na altijd thuisonderwijs gehad te hebben, naar Toronto verhuisde, moest hij op de eerste schooldag een eerlijke brief schrijven aan zijn latere zelf. Die brief zou dan in de schoolkluis worden opgeborgen tot de laatste schooldag. Wilbur schreef een eerlijke brief: “I also hope that if I grow taller, Jeremiah grows with me, because right now he’s the size of a tadpole. And I hope I can learn to control him better, because recently he’s started popping up at embarrassing moments for no reason. Like right now. I’ve had to put a textbook over my lap.” De docent liet natuurlijk juist Wilburs brief per ongeluk vallen, en die werd door iemand opgeraapt, opengemaakt en verspreid op de social media. Tyler Kertz werd een week geschorst, en Wilburs reputatie was naar de maan.
Doorgaan met het lezen van “Susin Nielsen: Tremendous things”
Dit boek speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog, in Londen. De stad wordt elke nacht gebombardeerd. Hoofdpersoon Ella loopt mank, ze is net een jaar ziek geweest en is ervan overtuigd dat niemand haar interessant zal vinden.
Ella en haar familie schuilen elke nacht in de tunnels van de metro, met een heleboel andere mensen. Er moet elke dag iemand lang in de rij staan om genoeg plekjes te bemachtigen. En in die rij ontmoeten Ella en haar broertje Robbie Jay: een jongen van zestien die overal een slaatje uit probeert te slaan, zo verkoopt hij slaapplaatsen aan mensen die overdag moeten werken en niet in de rij kunnen staan.
Doorgaan met het lezen van “Anna Woltz: De tunnel”
Marjolijn van Heemstra ligt in een warme zomer wakker, in haar huis in de volkswijk waar de gentrificatie uit de hand aan het lopen is. Het is warm, droog, en ze leest activistische posts op social media over klimaatverandering en milieuvervuiling. Mensen in Groenland met solastalgia, het rouwen om hun verloren wereld. Ze blijft maar piekeren, vooral over de verdeeldheid in de wereld die alleen maar lijkt toe te nemen. “Het is mijn overbuurvrouw die de klimaatcrisis een links complot noemt. Dit jaar gaat ze voor het eerst in haar leven een vliegreis maken en nu moet ze zich daar ineens voor schamen vanwege klimaatgekkies als ik die petities tekenen tegen de luchtvaartindustrie. Terwijl ik alle continenten van de wereld zag in de jaren dat zij met het gezin de vakanties thuis doorbracht op veertig vierkante meter.”
Van Heemstra heeft het gevoel dat haar blik de afgelopen tijd vernauwd is, door het gezinsleven en beslommeringen. Ze denkt terug aan een aantal jaar eerder, toen ze bij de Space Expo bij ESA een foto gemaakt door de Hubble telescoop zag. Ze mocht een tijdje het museum als werkplek gebruiken toen, en keek vaak naar die foto, eigenlijk een samenstelling van een serie observaties. Misschien is dat uitzoomen wel een manier om haar blik weer te verbreden.
Doorgaan met het lezen van “Marjolijn van Heemstra: In lichtjaren heeft niemand haast”
Ik heb hier lang niet geblogd. De voornaamste reden is simpelweg: schermmoeheid. Ik werk nog steeds voornamelijk thuis en heb bijna alle lessen dit jaar online gegeven, alle overleggen online gedaan. Dan zijn ’s avonds mijn ogen moe en ben ik meestal blij als het scherm even uit kan.
Dat betekent niet dat ik niet doorgelezen heb! Want daar heb ik juist meer tijd voor gehad omdat veel andere dingen niet doorgingen. Dus er is op zich genoeg om over te schrijven.
Deze week was het boekenweek. Nou kom ik elke week wel in de boekwinkel sinds dat weer mag, maar deze week kwamen er wel heel veel leuke nieuwe boeken uit. Eén daarvan is dit boekje van Franca Treur. Geen nieuwe roman, meer een novelle, vorig jaar als feuilleton verschenen in NRC Handelsblad. Doorgaan met het lezen van “Franca Treur: De golf”
Ik schreef in de Nederlandse Boekengids een artikel over dit boek, en het is voorlopig online te lezen, ook als je geen abonnee bent (hoewel dat wel is aan te raden, want het is een mooi blad): https://www.nederlandseboekengids.com/20210326-jeanine-daems/
Ik heb dit gekke jaar meer gelezen dan ooit, maar minder geschreven op mijn boekenblog, vooral aan het eind. Door al dat online lesgeven zit ik zoveel achter mijn scherm dat ik daar in mijn vrije tijd minder zin in heb. En dit blog is een hobby en moet leuk blijven, niet een extra taakje zijn. Ik weet nog niet wat dat voor het nieuwe jaar betekent, misschien komt die zin wel als vanouds terug, misschien niet. Er zullen vast wel af en toe stukjes verschijnen. Je kunt me sowieso altijd op Goodreads volgen als je benieuwd ben wat ik aan het lezen ben!
In mijn Year in Books kun je alle boeken zien die ik dit jaar gelezen heb, dat zijn er 132. Naast literatuur zijn dat dit jaar behoorlijk veel kinder-, jeugd- en young adult-boeken geweest, en detectives. Genres die ik altijd graag lees en die, zoals ik eerder schreef, geschikt zijn voor escapistisch lezen. Boeken die me het verhaal intrekken. Ook heb ik best wat boeken herlezen.
Hieronder noem ik een paar boeken die ik dit jaar las die ik sowieso aanraders vind. Het is geen echte top-zoveel, ook omdat ze zo verschillend zijn.
Mijn leesgedrag in deze rare tijden komt neer op: veel boeken lezen, maar geen moeilijke boeken lezen. Ik lees nu vooral kinderboeken, young adult en detectives. Meeslepende boeken dus, zeer geschikt voor escapisme. En zo ontdek ik allerlei leuks in die genres.
Deze trilogie is een voorbeeld: ik zag hem staan in de boekwinkel, deel 1 leek me leuk en dat kocht ik om het te proberen, en toen ik er eenmaal in begonnen was, was het leuk genoeg om ook meteen deel 2 en 3 te kopen. En dat is maar goed ook, want in tegenstelling tot veel detectiveseries was deel 1 helemaal geen afgerond verhaal! Het duurde tot het einde van deel 3 om overal achter te komen.
Het boek is een young adult detective. Stevie Bell is geobsedeerd door detectives en true crime. Daarom meldt ze zich aan bij Ellingham Academy, een beroemde privé-school in Vermont, op een zeer afgelegen plek. De school is gratis en de toelating gaat op grond van aanmeldingen, waarbij het criterium vooral is dat je een bijzondere interesse en talent ergens voor moet hebben. Wat dat dan is maakt niet echt uit, Stevies interesse in misdaad blijkt voldoende. En ze wil zo graag naar Ellingham omdat daar in de jaren ’30 moorden zijn gepleegd: de vrouw van de oprichter van de school en haar dochter zijn toen ontvoerd en de vrouw is vermoord teruggevonden, de dochter is nog steeds zoek. Bovendien werd op diezelfde dag een studente vermoord. Er is iemand veroordeeld, maar men is er niet echt van overtuigd dat dat ook daadwerkelijk de schuldige was.
Doorgaan met het lezen van “Maureen Johnson: de Truly Devious-trilogie”
Komende donderdag wordt Tonke Dragt 90 jaar. Om dat te vieren organiseert Richard Thiel op Facebook de Tonke Dragt Leesweek. Die leesweek bestaat natuurlijk uit (her)lezen van zoveel boeken van Tonke Dragt als je zelf wil, maar ook komt er elke dag een opDragt. Zo kon je een verjaardagskaart sturen, een selfie maken met je favoriete boek van Tonke Dragt (moeilijk kiezen!) en vandaag (opDragt 3) kwam een leuke omslagenpuzzel online. Je kunt ook meedoen met de puzzel als je niet deelneemt aan de leesweek of niet op Facebook zit, via deze link.
Ik heb inmiddels Het geheim van de klokkenmaker herlezen. Dat is een opmaat naar Aan de andere kant van de deur en het verscheen enkele jaren eerder als los boek. Het verhaal gaat over een student geschiedenis die bij een klokkenmaker op kamers woont. Zowel de student als de klokkenmaker zijn dus erg geïnteresseerd in tijd en het verloop daarvan. De klokkenmaker is een tijdmachine aan het bouwen, en de student heeft morgen een tentamen waar hij nog niet genoeg voor gestudeerd heeft… De intermezzo’s spelen aan de andere kant van de deur, in de bibliotheek van de Januaraanse Ambassade, waar zeeën van tijd zijn omdat alle klokken van hun wijzers zijn beroofd. Daar leest de bibliothecaris het verhaal voor aan een paar kinderen. Maar hoe is het nou echt gegaan?
Wat leest Jeanine? 